Podcast / Aflevering 407

Het geheim van slanke mensen · aflevering 407

407 – Omgaan met cravings (juist als je geen gevoelsmens bent)

Door Mieke Kosters16 mei 2026Tekst bijgewerkt 8 november 202614 minuten

0:0013:43
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit waarom je ook emotie-eter kunt zijn als je jezelf een nuchtere doener noemt. Cravings zonder honger, zoals bij het schaaltje M&M's op je werk, ontstaan doordat alles wat je niet voelt terugkomt als eetdrang, bijvoorbeeld bij vermoeidheid, verveling, ruzie of uitstelgedrag. Deze aflevering over de psychologie achter overeten en eetgedrag is voor iedereen die wil afvallen zonder dieet maar toch vaak naar de kast loopt zonder trek.

Hoe ga ik om met cravings en zin in zoet?

Mieke Kosters legt uit dat je bij een craving eerst stilstaat bij wat je eigenlijk voelt, zoals moeheid, verveling of onrust, in plaats van meteen te eten. Door het gevoel te herkennen en te verdragen, zoals in het voorbeeld van het vakantiehuisje, kun je kiezen voor een andere actie dan eten, bijvoorbeeld wandelen.

Wat is emotioneel eten?

Mieke Kosters noemt emotioneel eten liever emotie-wegeten: je eet niet omdat je een emotie voelt, maar juist omdat je iets niet wilt voelen. Uit onderzoek blijkt dat mensen die hun emoties tijdens een zielige film moesten onderdrukken, achteraf meer aten dan mensen die hun emoties wel mochten tonen.

Waarom eet ik als ik geen honger heb?

Volgens Mieke Kosters komt eetdrang zonder honger, een craving, altijd ergens vandaan, zoals vermoeidheid, verveling, ruzie of uitstelgedrag. Alles wat je niet voelt, komt volgens haar terug als eetdrang.

Hoe stop ik met emotioneel eten?

Mieke Kosters adviseert om eerst je eigen vaste patronen te herkennen, zoals de momenten waarop je eet zonder trek te hebben. Vervolgens leer je het ongemak van dat moment te verdragen en kies je bewust een andere actie, zoals ademhalen of wandelen, in plaats van eten.

Wat helpt tegen eetbuien?

Mieke Kosters legt uit dat het helpt om een emotie, zoals een klomp in je maag na een vervelend telefoontje, gewoon te laten zitten in plaats van weg te eten. Zo koos ze zelf voor een wandeling in het bos in plaats van chocola, en werd het een goede middag zonder overeten.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Kijk, wat ik hiermee wil zeggen is dat je geen gevoelsmens hoeft te zijn om wel degelijk ook een emotie-eter te zijn.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Het is 3 uur middags, je loopt langs de receptie op je werk en er staat dat schaaltje M&M's dat er altijd staat. Iemand heeft het net weer bijgevuld. Je hebt zo niet lang geleden geluncht, je hebt helemaal geen trek en toch gaat je hand erin. Niet eens bewust eigenlijk. Eén handje, twee. Je loopt door naar je werkplek en je denkt, hé, waarom deed ik dat nou?

Of, het is zaterdagmiddag, je hebt je moeder bezocht en op de terugweg sla je af bij het tankstation. Niet voor benzine, maar voor een Mars of een Twix en misschien een zak drop voor in de auto.

Nog een voorbeeld, het is woensdagavond, je had jezelf beloofd om vanavond niets te snacken. En om half 9 sta je toch bij de kast. Je weet eigenlijk niet eens goed hoe je daar gekomen bent.

Drie verschillende situaties, drie verschillende dagen, één patroon. Vandaag ga ik het over dat patroon hebben. Je eet niet te veel uit honger, dat weet jij al lang.

Mijn naam is Mieke Kosters, ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Maar afvallen kun je wellicht wel. Slank blijven is het geheim. In deze podcast ontdek je hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komt het deze keer niet terug.

Donderdag 21 mei om 8 uur houd ik een live masterclass over stoppen met emotie eten. Anders omgaan met die cravings die je bijna niet kunt weerstaan. De oplossing: beter voelen, ongemak verdragen, stoppen met vechten en strenger moeten zijn. In de nieuwe masterclass ontdek je hoe jij dat doet. Want als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing. Meld je snel aan en doe live mee of ontvang de opname achteraf. Maar hoe dan ook, aanmelden kan alleen tot donderdag 21 mei om 8 uur. Daarna is deze masterclass niet meer beschikbaar. Ben je al lid van het geheim? Dan heb je zoals altijd automatisch toegang tot deze masterclass. Ga snel naar MiekeKosters.nl of klik op de link hieronder in de shownotes.

Jarenlang, vroeger, dacht ik echt dat ik geen emo-eter was. Ik ben een doener. Weet je, ik ben praktisch, nuchter, oplossingsgericht, analytisch. Als er iets was, dan deed ik er wat mee. Een probleem? Ja, bedenk wat er is, analyseer wat er aan de hand is, erken het en los het op. Spanning, hard werken, verdriet, even wegduwen en doorgaan. Geen tranen op de bank, of misschien eventjes. Maar mijn kernaanpak is analyseren wat er dan precies is en dat oplossen, doen, doorgaan.

En eerlijk gezegd, daar was ik ook best trots op. Ik had niet zo'n last van emoties. Geen zweverig type, geen klager, ook niet door emoties overmand of zoiets dergelijks. Ik zei altijd, ik ben nu eenmaal geen gevoelsmens.

Toen ik echt eerlijk ging kijken naar mijn eetgedrag, dus toen ik begon met dat afvallen zonder dieet, inmiddels dus alweer twintig jaar geleden, dan ging dat eerst helemaal dikke prima. Maar toch bleef ik het af en toe moeilijk houden. En toen dacht ik, ja, wat is dat nou? En toen ben ik daar ingedoken. En wat bleek, ik liep eigenlijk op steeds toch vergelijkbare, dezelfde momenten naar de kast. En daar zag ik wel degelijk een aantal patronen in. Dus bijvoorbeeld als ik moe was, at ik meer. Als ik me verveelde, dat herken ik nu nog overigens, als ik zo'n avond eigenlijk niet weet wat ik ga doen of niet echt vervulling vind, ja, dan loop ik snel naar de kast. Maar het kan ook zijn aan een drukke dag met de kinderen. Voor mij is ruzie een gedoe, onrust is een trigger en uitstelgedrag bijvoorbeeld ook als ik ergens tegenop zie. Dus eigenlijk waren het best wel vergelijkbare dingen. En dat waren de momenten waarop ik wel eetdrang had, maar geen trek, geen honger.

Niet echt. Maar juist die eetdrang op zo'n moment, een craving noemen ze dat wel, die voelt alsof je die eigenlijk niet kunt weerstaan. Dan moet je bijna wel wat eten, zo voelt dat. Eten is het enige wat dan ontspanning geeft of eigenlijk een soort korte termijn voldoening geeft. Kijk, wat ik hiermee wil zeggen is dat je geen gevoelsmens hoeft te zijn om wel degelijk ook een emotie-eter te zijn. Dus vrouwen die zichzelf doeners noemen, zoals ik, die zeggen ja ik ben praktisch en nuchter, ik heb niet zo'n last van emoties, dat zijn vaak wel degelijk emo-eters. Want, wat is het precies? Het gaat erom dat alles wat je niet voelt terugkomt als eetdrang.

Kijk, emo-eter is eigenlijk de verkeerde term. De betere term zou zijn emotie-wegeters. Kijk, dat komt heel duidelijk naar voren wat mij betreft in een heel interessant onderzoek dat is jaarlijks een keer gedaan.

Er waren twee groepen mensen en die moesten allemaal een hele zielige film kijken. En tegen de ene groep, nou die moesten die zielige film kijken en daarna kwamen ze dan in een ruimte waar allerlei eten stond. En dat was niet verteld, maar het eigenlijke onderzoek ging erom om te kijken hoeveel ze aten daarvan. En dat wisten ze dus zelf niet van tevoren. De mensen die de eerste groep in de zielige film hadden gekeken, nou dat was heel zielig, waren geëmotioneerd geraakt, die aten wat.

En toen kwam die tweede groep en die hadden een extra instructie meegekregen, want er werd vooraf gezegd je mag geen emoties tonen tijdens deze film. Dus je mag niet laten merken dat je het moeilijk vindt of zielig of geëmotioneerd raakt, emoties weg. Die groep had na afloop van die film in die testruimte veel meer dan de eerste groep. Dus het is vaak niet als je geëmotioneerd bent dat je eet, het is als je niet wil voelen wat er is, dat je gaat eten.

Kijk, heel vaak mensen die zeggen ja ik wil afvallen en ik weet precies wat ik moet doen, maar ik doe het eigenlijk niet, dan heb je vaak te maken met een voelprobleem. Oftewel het draait dan echt over emotieregulatie, hoe jij omgaat met emoties. En dat gebeurt eigenlijk heel vaak en ook heel vaak zonder dat je het door hebt in eerste instantie.

Ik weet nog heel goed dat ik voor mijn nieuwe boek, succesvolle afvallers die eten niet, mijn laatste boek, hier een hoofdstuk over aan het schrijven was, over emoties en over eten. En ik weet nog dat ik dat een lastig stuk vond, dus ik dacht dat ik heel erg in mijn hoofd zat. Wat moet erin? Wat niet? Hoe vertel ik dat? Ik had ook nog een deadline die eraan kwam.

En terwijl ik dus dat stuk hierover aan het schrijven was, liep ik naar de kast en pakte ik chocola. En toen moest ik eigenlijk achteraf ook wel heel erg lachen om mezelf. Toen dacht ik hey dit is exact hoe het werkt. Ik schreef over voelen, maar ik voelde het eigenlijk helemaal niet. Ik zag er tegenop, ik vond het moeilijk. Dat waren de gevoelens die ik had. Maar ja, ik wilde doorgaan voor die deadline en ik had.

Dus daar gaat het om. Stilstaan bij wat er werkelijk is. En dan een goede oplossing kiezen.

Nou, nogmaals, zelfs ik heb het dus nog steeds, terwijl ik al 20 jaar werk met dit thema en echt er heel veel over geleerd heb, veel, veel, veel meer een gevoelsmens ben geworden dan vroeger. Dus dat zeg ik tegenwoordig wel. Maar ik heb het ook nog steeds af en toe. Laat staan als je het eigenlijk helemaal niet door hebt. Dus als jij zegt ja, ik ben geen emotie-eter, dan denk ik altijd nou, kijk,

Het punt is, als je wilt afvallen, maar je gaat toch steeds naar de kast, dus je eet te veel nog steeds, dan zit er altijd iets achter die eetdrang. En de taak aan jou is om eens te gaan kijken, wat zijn dan die eetmomenten? Kan ik daar een patroon in vinden? Want dat is informatie waar je wat aan hebt.

Weet je, en dat hoeft niet iets heel groots te zijn. Soms klinkt dat zo erg, emotie eten, alsof je op de banken drie bakken ijs naar binnen werkt. Dat heb ik nooit gedaan. Maar de emotie zelf hoeft ook niet heel groot te zijn. Het kan echt gewoon moeheid zijn of onrust of zo, verveling is ook verder niet heel groot. Het kan een opmerking zijn die je lastig vindt, een mail die je hebt weggeklikt, weet je, maar er is altijd iets. Dat is mijn vaste overtuiging. En het is dus, als jij niet alleen wil afvallen, maar ook slank wil blijven, aan jou om dat te gaan herkennen in jezelf, zodat je net steeds een stapje eerder in kunt grijpen. Het lukt niet altijd, kijk mijn voorbeeld maar over het schrijven van het boek, maar wel steeds vaker. En ja, dat betekent voor mij a, dat ik het veel meer herken, de vaste patronen, en veel vaker kan bedenken, oh, dit is het weer, wat heb ik te voelen.

Nou, het was wel grappig, ik had een tijdje terug, toen zat ik in een vakantiehuisje, we hebben een vakantiehuisje, en toen was ik alleen aan het werk, en het was hartstikke lekker. En toen belde mijn partner, en die vertelde dat hij ruzie had met mijn zoon, met onze zoon. En ik vond dat echt heel naar om te horen, en ik voelde gewoon letterlijk die spanning zo in mijn lichaam oplopen. Ik hoorde de frustraties, en ik was er ook een beetje bang van, ik had het gewoon gehad. Weet je, ik zat er altijd tussenin, tussen die ruzies, probeerde dat altijd te managen, werkte natuurlijk voor geen meter, en nou, dan was ik een keer weg, werd ik zelfs nog gebeld daarover, dus ik vond het echt helemaal niks.

En toen ik die telefoon weglegde, zat er echt zo'n klomp in mijn maag, en dat kon ik voelen, dat kon ik echt duidelijk ervaren. Nou, normaal sta ik daar niet bij stil, want mijn eerste neiging, en dat was het nu ook wel eerlijk gezegd, is wat eten. Want dan gaat die klomp tenminste weg, dan hoef je het niet meer te voelen, dat is wat je dan doet. Maar goed, ik zag het nu zo duidelijk gebeuren, ik voelde het ook zo duidelijk, dat ik dacht nee, even ademhalen, laat die klomp er maar even zitten, ik ga niet eten. Nou, gewoon even blijven zitten, en toen, nou, wat helpt me nu wel, wat is een actie die past bij wat ik belangrijk vind, bij mijn waarde, dacht ik, nou, ik ga even wandelen. Dus toen ben ik een rondje gaan lopen in het bos, met focus op mijn ademhaling, maar ook op de natuur, en weet je, alles om me heen, en die klomp in mijn maag, die bleef de hele tijd zitten, die ging niet weg. Maar dat is ook niet het doel. Het doel is dat je, en dat gebeurde ook, dat ik wel rustiger werd, terwijl ik daar liep. En toen ik terugkwam in het huisje, dacht ik, ja, dit is het dus, dit gevoel is er nu, en dat mag ook, weet je, ik kan dit best verdragen, maar ik kan wel mijn eigen gedrag kiezen. En toen ben ik gewoon weer gaan focussen op mijn werk, met dat gevoel erbij, met die klomp in mijn maag, en het werd echt een hele goede middag zonder overeten. Nou, dit is een voorbeeld hoe het kan, hoe het werkt, hoe het goed werkt, hoe je anders om kan gaan met die emoties. En geloof me, dat was me vroeger nooit gelukt.

Want die snelle oplossing is gewoon eten, voel je een klomp in je maag, hap, eten, dempen die boel. Maar ja, dempen, het komt altijd weer terug, weet je, op langer termijn heb je er niks aan, want die klomp zit er toch. Nou, het is maar beter, die laten zitten en kiezen wat je doet zonder overeten.

Nou, dat is hoe het werkt. Dus, als jij nou denkt, ja, ik ben ook niet echt een emo-eter, dan heb je dus wel wat te doen. Bedoel, als je verder ook niet overeet, dan zou ik zeggen, helemaal dikke prima. Maar als jij toch wel vaak teveel eet, en dat wil je niet meer, dan heb je hier wat te doen.

En ik kan je hier nog veel meer over vertellen, veel meer voorbeelden, een hele duidelijke techniek die je kan toepassen. En dat ga ik ook doen, maar niet in deze podcast, dat doe ik in een nieuwe masterclass. En die gaat over omgaan met cravings, dus dat stoppen met emotie-eten, door beter te voelen, maar ook echt ongemak leren verdragen.

Want ik denk wel eens, ongemak is het wisselgeld van verandering, maar daar zit toch de grootste moeilijkheid. De meeste mensen kunnen zelf nog wel voelen wat ze voelen soms, maar dat dan verdragen, daarmee doorgaan, dat is het allermoeilijkst. Daarover gaat het in de masterclass.

Dus als jij denkt, nou super interessant, ik wil er meer over weten, dan zeg ik, klik op de link hieronder in de show notes, meld je aan. Je kunt gewoon los aan de masterclass meedoen voor 37 euro, en dan krijg je het werkboek, de masterclass, en daarna de opname, die houd je.

Dus, ik zou zeggen, meld je snel aan. Ben je overigens al lid van Het Geheim van Slanke Mensen, dan krijg je de masterclass sowieso, dus hoef je je niet aan te melden.

Nou, ik hoop dat jullie er allemaal bij zijn, en dat we met elkaar dat emotie-eten gaan tackelen, want 9 van de 10 keer komt overeten toch echt uit hoofdhonger, en niet uit maaghonger. Dus, ik zie je heel graag 21 mei om 8 uur.