409 – Je kunt afvallen of je kunt het niet

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Voorbeeld: te moe om nog iets te doen

Ik ben gewoon te moe, ik ga maar naar bed, mijn werk maak ik morgen wel af. Je wilt niet weten hoe vaak ik dit soort dingen tegen mezelf zei vroeger, en dan geloofde ik het ook. Dus echt, ik dacht echt, dit is de werkelijkheid, ik ben zo moe, ik kan nu beter naar bed gaan. Maar, sinds ik ben afgevallen zonder dieet en me ben gaan verdiepen in gedragsverandering, kwam ik achter de kracht van mijn gedachten. En nu kijk ik dus heel anders naar dit soort stemmetjes in mezelf. Ik hoor ze wel, maar dan denk ik, ach, dat is maar wat ik nu denk. Ik kan ook gewoon nog even doorzetten. En dan begin ik morgen veel lekkerder aan mijn dag. Ik kan meer aan dan ik zelf denk.

Onderzoek uit podcast met Cody Sanchez en Nir Eyal

Nou, precies hierover, over de krachten van je gedachten, waarin je in gelooft, en wat je tegen jezelf zegt, hoorde ik laatst een heel interessant stuk, en ook iets over een onderzoek in een podcast, waar ik wel eens naar luister, van Cody Sanchez, dat is een Engelse podcast, een zakelijke podcast. Maar zij interviewde daar een gedragstestkundige, Nier Eyal heet hij, en dat ging hierover, dus over hoe sterk je gedachten zijn, en hoe je met die gedachten ook ongemak kunt leren verdragen. Dus, dat vond ik wel heel interessant, en het past natuurlijk precies bij mijn visie, dus daar wil ik het heel graag met je over hebben vandaag.

Want of het nu gaat over het werk afmaken, mijn voorbeeld van net, of over toch nog een cracker om half elf, of een rondje hardlopen op een rot dag, kijk, je hoofd zit de hele dag te onderhandelen. En wat jij denkt, ja, daar krijg je gelijk in. Dus, de vraag van vandaag is, wat zeg jij tegen jezelf? Je eet niet te veel uit honger, dat weet jij ook.

Mieke Kosters stelt zich voor

Mijn naam is Mieke Kosters, en ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet.

Wellicht kun jij ook wel afvallen, want dat heb je al vaker gedaan, maar slank blijven is het geheim. En in deze podcast leg ik je uit hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komen de kilo's deze keer niet terug.

Wil jij wat ik vertel in de podcast ook daadwerkelijk toepassen, onder begeleiding? Kijk dan op MiekeKosters.nl, want daar vind je alle info over mijn programma.

Het ratexperiment van Kurt Richter

Goed, in die podcast waar ik het over had, vertelde Dinier Eyal over een onderzoek uit de jaren vijftig, en daarin nam een wetenschapper, Kurt Richter heette die, die deed een experiment met wilde ratten. Hij wilde weten hoe lang een rat kon zwemmen. Dus hij stopte ratten in een bak met water, en ging timen hoe lang ze konden blijven zwemmen. Nou, na vijftien minuten gaven de ratten het gemiddeld op, en ja, zakten ze onder water. Nou, ze gingen dood. Ik denk niet dat het experiment nu nog zou kunnen, maar goed, vroeger is dit dus zo gedaan.

En toen ging hij op een gegeven moment de proef veranderen. Dus, hij had andere ratten, hetzelfde bak met water, zeg maar, maar wat hij deed is, net voor het einde van die vijftien minuten haalde hij een rat eruit, uit die bak water droogde hij hem, liet hem op adem komen, en daarna ging hij weer terug in die bak. Nou, dat deed hij een paar keer, dus iedere keer ging hij die ratten redden. En toen ging hij op een gegeven moment weer meten, hoe lang houdt de ratten dit keer vol. Hielden ze dit keer vol? Nou, weet je, ik zou denken, ja, misschien twee keer zo lang, of drie keer zo lang, ofzo. Maar, de ratten zwommen gemiddeld geen uur, geen vijf uur, maar zestig uur achter elkaar door. Dus, tweehonderdvijftig keer langer dan bij de eerste pogingen.

Geloof in redding bepaalt doorzettingsvermogen

En het enige wat veranderd was, het was niet zijn lichaam of zijn spieren ofzo, maar wat veranderd was, was, daar gaan we vanuit, de overtuiging. Omdat hij geloofde dat redding nabij was. Hij werd natuurlijk in het experiment steeds gered eerder. En toen hield hij dus tweehonderdveertig keer langer vol dan eerst.

Nou, wat is nou de conclusie van dit experiment? En dat is, dat jij, als je gelooft dat je toch niet gaat volhouden, dan stop je na, pak een beetje vijftien minuten. Bij die ene verjaardag, of dat weekendje weg, of die baaldag, of die rotte avond op de bank. En je denkt dan misschien dat het terecht is dat je stopt, maar het is maar een gedachte in je hoofd die maakt dat je stopt.

En als jij denkt dat redding nabij is, oftewel dat je het echt weer op kan pakken, dat je door kan gaan, door kan zetten, ja, dan hou je dus tien keer langer vol. Dan doe je het gewoon net zolang het tot het echt nieuwe gewoontes zijn geworden bij jou. Dus, ook in jou, en in mij, en in iedereen zitten die zestig uur in plaats van die vijftien minuten.

Pijn en lijden zijn twee verschillende dingen

Kijk, wat hij ook vertelde, en dat vond ik ook wel interessant, is, hij zei pijn en lijden zijn eigenlijk twee verschillende dingen. Dus, dat was een ander voorbeeld. Hij zei, er was eens een man die had ooit een ongeluk gehad en die kreeg allerlei schroeven in zijn enkel en die moesten er weer uit, maar hij had zichzelf getraind, die man, op met een techniek die heet hypnosedatie. Nou, het kwam er eigenlijk op neer dat hij zijn brein leerde om signalen die binnenkomen anders te lezen. Dus, pijn die binnenkomt is informatie, zegt hij, dat is een signaal van je lichaam, maar lijden is wat je hoofd ervan maakt, oftewel het hele verhaal erover heen.

Nou, uiteindelijk moest hij geopereerd worden, toen hebben de chirurgen die schroeven uitgehaald zonder verdoving, geen plaatselijke narcose, maar puur door die kracht in zijn hoofd, had hij zichzelf aangeleerd om pijn en lijden te splitsen, ja, en kon hij het volhouden. Nou, dit is niet iets wat ik zou zeggen, ga ook uitproberen, maar het is wel weer, kijk, pijn is het signaal van je lichaam, maar het verhaal wat jij eromheen maakt, maakt eigenlijk bepaald hoeveel je lijdt daarbij.

Onderscheid tussen data en drama

Ja, en als je dat vertaalt naar eetgedrag, dan is dus die keer teveel eten niet zo'n punt, behalve als jij zelf het lijden eromheen heel groot maakt, als je alles erbij gaat halen, als je er conclusies aan verbindt die zeggen van, ach ja, ik hou toch nooit vol.

Maar ook bijvoorbeeld de trek die je ervaart, weet je, de trek die je ervaart, honger is een signaal. Maar wat je er allemaal omheen bedenkt, oh, ik kan het niet volhouden, ik moet nu wat eten, anders word ik slapen, weet je, ik kan nu beter toch maar toegeven want uiteindelijk hou ik het toch niet vol, nou ja, ik noem maar op, dat is het drama, dat is het verzonnen verhaal eromheen.

Niet de trek zelf is dan je probleem, maar het verhaal dat jij jezelf vertelt. En dat is het, het onderscheid data van drama. Dus het signaal is data, maar het ongemak komt vaak door wat jij jezelf vertelt en dat is de val.

Persoonlijke voorbeelden: trek en hardlopen

Nou ja, kijk, ik ken het absoluut ook zelf, ik denk wel een heleboel mensen, dus weet je, als ik 's avonds in de keuken sta en denk, oh, nu heb ik echt trek, ik heb vandaag niet zoveel gegeten, oh, dan gaat hij alweer, ah, één cracker kan nog wel, weet je, doe maar gewoon, zo erg is dat allemaal niet. Het gaat erom, wat mij betreft, dat je dat soort gedachten echt gaat herkennen bij jezelf.

Dat je echt denkt, hé, daar is mijn draak weer. Natuurlijk kan ik een beetje trek best wel verdragen. Nou, en dan kan je weglopen. Zelfs bijvoorbeeld met hardlopen. Weet je, als ik dan denk, ah, vandaag komt niet zo goed uit. Ja, ik moet nu, ik heb nu te veel werk, dat is vaak mijn bekendste excuus, ik heb nu te veel druk, kan beter gewoon nu eerst even doorgaan en dan ga ik later wel, dat soort dingen. Ja, weet je, daar heb ik ook een soort tegenreactie op, tegenverhaal op. Ik heb een soort motto en dat is, als ik op een dag geen ruimte kan maken voor een half uur rennen, dan klopt er iets niet aan mijn leven. Dus dat heeft niet zoveel met mijn motivatie te maken, maar dan klopt er gewoon iets niet. Dan moet ik ingrijpen en alsnog mijn schoenen aantrekken en gaan. Nou ja, weet je, zo werkt het eigenlijk. Dus je gaat echt, dit ongemak kan je best verdragen, dat is de zin die ik natuurlijk heel vaak zeg, maar dat geldt echt voor iedereen. Je kunt veel meer verdragen dan je denkt. Je mag best een beetje vertrouwen op je psychologische weerbaarheid. Je kunt meer aan dan je denkt. Maar als jij je laat leiden door dat drama, door dat verhaal wat je zo groot maakt en wat jij dan tegen jezelf vertelt en je gelooft daarin, want dat is natuurlijk wat er vaak gebeurt, dan geef je op. Dat is nog weer een extra bewijs eigenlijk. En vaak bedenk je ook nog weer een verhaal om dat opgeven omheen. Zie je wel, dan ga ik weer, ik leer het ook nooit, dit werkt ook niet voor mij, het is het toch allemaal niet, ik ben gewoon anders dan die andere mensen. Nou, volgende keer begin ik er helemaal niet aan. Dat voelt als falen. Maar wat grappig is om je te realiseren, misschien ook wel echt belangrijk om je te realiseren, is dat, weet je wie het meest faalt? Welke mensen het meest falen?

Succesvolle afvallers falen het meest

Dat zijn niet de mensen die opgeven. De grootste losers zijn de succesvolle afvallers. Die falen het allermeest. Die eten het allervaakste veel. Maar die vertellen zichzelf een ander verhaal en daarom gaan ze door. Kijk, uiteindelijk krijg je alleen maar succes als je leert omgaan met dit soort faalmomenten, met dit soort tegenslagen, met dingen die niet fijn zijn, maar dat je toch die vastbeslotenheid in jezelf om door te gaan, iedere keer weer oproept, no matter what. En dan is falen gewoon onderdeel van het proces. Ja, dan noem je het eigenlijk niet eens falen, dan is het gewoon een keer teveel gegeten. Het hoort erbij.

Doorzettingsvermogen bepaalt succes, niet perfectie

Dus de bepadende eigenschap van succes is niet hoe slim je bent of hoe perfect je het doet, maar het is doorzettingsvermogen plus aanpassingsvermogen. Dus ja, blijven gaan, ondanks alles wat er gebeurt. Ondanks het aantal mislukte avonden die je hebt in een maand of in een week. Dat maakt niet uit, maar wel doorgaan. Dat maakt succes, omdat je blijft gaan. Opgeven leidt sowieso niet tot succes.

Kijk, ik zeg heel vaak, of je zegt ik kan het, dat afvallen, of je zegt ik kan het niet. En in beide gevallen krijg je gelijk. Want jouw brein zal op zoek gaan naar bewijs van wat jij tegen jezelf zegt en het ook vindt. Dus wat je gelooft, krijg je. Dus de vraag is niet of jij kunt afvallen zonder dieet, dat kan iedereen, dat kan jij ook. De vraag is, wat zeg jij tegen jezelf?

En wat je zegt en waar je in gelooft, dat verandert, door het bewust zo tegen jezelf te zeggen, maar altijd dat te combineren met het doen. Dat is uiteindelijk waar het echt om gaat. Het doen, bewijzen dat je het kan. Dus lever jezelf steeds een klein stukje bewijs. Van, oh ja, ik ben nu wel opgestaan naar een tegenslag.

Hé, maar als ik dat nu kan, kan ik dat straks ook en kan ik dat daarna ook. Weet je, ik kan dat echt.

Draken herkennen met de draken trekker

Maar ga herkennen wat jij tegen jezelf zegt. Die draken, ik noem het vaak draken, die draken in je hoofd, ga ze horen, ga ze zien en trap er niet meer in. Dus iedere keer dat je toch jezelf toestaat om teveel te eten ofwel af te haken, weet dan, hé, daar is een draak actief geweest. Daar is weer zo'n gedachte geweest waar ik in geloofde of waar ik me in ieder geval mezelf mijn gedrag door liet leiden. En word je bewust, al is het eerst maar achteraf. Weet je, dat kan je steeds verder ontwikkelen, zodat je het op een gegeven moment vooraf door hebt en je er niet meer door laat leiden. Daar gaat het om. Maar ga dat gewoon eens bijhouden voor jezelf.

Het is wel grappig, ik heb nu in de app die je krijgt bij mijn programma, er zit een draakentrekker, dus elke dag als je jezelf weer jouw meest gebruikte excuses hoort noemen, kun je een vinkje zetten, kun je het stuur terugpakken, zoals ik het dan noem. En ja, zo kan je mooi een streak opbouwen, elke dag weer die draken wegsturen. Maar dat kan ook zonder app en dat is aan jou. Dus herken je gedachte en trap er niet meer in.

Kijk, in het interview zeiden ze, en dat vond ik wel mooi en dat is in ieder geval waar ik heilig in geloof, als jij je overtuigingen verandert, oftewel de gedachten van jou waarin je gelooft, dan verandert wat je ziet, wat je voelt en wat je doet. En daar gaat het om. Wat je ziet, hoe je naar jezelf kijkt, wat je voelt over afvallen zonder dieet en wat je doet. Maar dat begint dus bij het veranderen van jouw gedachten, van jouw overtuigingen.

Overtuigingen veranderen verandert je gedrag

Daarom is het zo belangrijk dat je je bewust wordt van je eigen gedachten, maar ook van je vermogen om dat om te draaien, om anders te leren denken, anders te leren kijken, voelen en doen. Want dat betekent dat jij verandert, echt verandert en dan kun je slank blijven voor altijd.