413 – Word je eigen beste vriendin, dat scheelt kilo's!

Transcript

De hele aflevering om te lezen

De kamer met je pestkop of beste vriendin

Stel je eens voor, je zit in een kamer, en die is helemaal afgesloten. Geen ramen, geen deuren, maar je bent er niet alleen. Er zit iemand bij je, en diegene heeft de hele tijd iets te zeuren. Die wijst je op je fouten, die moppert, is super kritisch. Ik weet niet of jij iemand voor je ziet, maar die iemand, dat ben jij. Dat ben jij zelf.

Stel je dan eens voor, dat je in diezelfde kamer zit, dezelfde situatie, en je kunt nergens heen, je bent niet alleen, maar dan zit je daar met je allerbeste vriendin. Wat zou die zeggen tegen je, hoe zou dat zijn?

Nou, die kamer is je hoofd, en jij zit elke dag met jezelf opgeschreven daarin. En de vraag is natuurlijk, ben jij je eigen pestkop, of ben jij je eigen beste vriendin? Om af te vallen, maakt dit al het verschil. Je eet niet te veel uit honger, dat weet je allang.

Mieke Kosters stelt zich voor

Mijn naam is Mieke Kosters. Ik heb ruim 350.000 boeken verkocht over afvallen zonder dieet. Afvallen kun je waarschijnlijk al, slank blijven is het geheim. En in deze podcast ontdek je hoe je dat doet. Met elke dag chocola, met plezier, komen de kilo's deze keer niet terug.

Aankondiging zomerpodcast op apart kanaal

We gaan zo snel door naar de podcast, maar voordat we dat doen, wil ik alleen even vertellen dat ik net besloten heb dat we ook weer gaan starten met de zomerpodcast. Vier weken lang, elke dag een podcast, maar niet op dit kanaal, dat is op een apart kanaal. Maar goed, daarover later meer info, nu snel door naar de podcast.

Het voorbeeld van het extra koekje

Ja, de vraag is dus, hoe gaat dit nou precies bij jou? Stel, je eet iets wat je niet gepland hebt, wat niet in je basis eetpatroon stond, wat je niet gewend bent. Een extra koekje bij de koffie, een bakje chips 's avonds, die hele zak wellicht, en bam, daar komt die stem. Zie je nou wel, jij kunt het niet, je leert het nooit.

Eén koekje en je conclusie is, ik ben een hopeloos geval. En weet je wat het ergste is vaak, als je er goed over nadenkt, die stem, die houdt je vaak zelf in stand door te zeggen dat die realistisch is. Ja, gewoon de waarheid. Weet je, dit houdt me scherp. Ja, je moet ook gewoon fouten kunnen benoemen, je moet het ook gewoon kunnen toegeven. En toch klopt het niet. Want één koekje te veel in conclusie is een hopeloos geval, daar zit een hoop dingen in die natuurlijk veel te ver gaan, die veel te groot maken, veel te streng zijn of hard. De vraag is, zou jij zo op die manier tegen jouw beste vriendin praten? Ik denk het niet.

Onderzoek van Kristen Neff naar zelfcompassie

Nou, er zijn twee onderzoeken die hier heel goed bij passen, of die dit eigenlijk hebben onderzocht. Eén is Kristen Neff, zij is een onderzoeker en die heeft heel veel geleerd over zelfcompassie. En zij zegt, en dat is dus best wel opvallend, mensen die vriendelijker tegen zichzelf praten hebben minder stress, leren makkelijker van fouten en hebben meer moed om opnieuw te beginnen. Dus dat is natuurlijk echt, ik weet niet, dat zijn drie echt heel waardevolle dingen, minder stress, makkelijker leren en meer moed om steeds opnieuw te beginnen. Dus meer, niet minder.

Oftewel, die innerlijke stem, die innerlijke criticus wordt die vaak genoemd, die jou zogenaamd scherp houdt, dus aanhalingstekens, die maakt juist dat je na dat ene koekje de hele zak leeg eet. Terwijl als je met compassie, zegt Neff ze, met zelfcompassie naar jezelf kijkt, dan sta je weer op en ga je door.

Het gaat altijd om de combinatie van meeldheid en daadkracht. Meeldheid naar jezelf, daadkracht in je acties. Dat is de combinatie, dat is het recept. Het recept van doorzetten, het recept van opstaan naar een tegenslag, het recept van volhouden, het recept van echt veranderen.

De combinatie van meelheid en daadkracht

Want om echt te kunnen veranderen, moet je langere tijd ander gedrag vertonen, acties doen, weet je. En daarvoor heb je dit nodig, dat recept van mildheid en daadkracht. Mildheid, het is oké, je bent een mens, kan gebeuren, wat kan je ervan leren, nieuwsgierigheid, daadkracht is, en wat doe je nu, wat doe je nu, actie, wat kies je bij de volgende maaltijd, hoe compenseer je dit, dat zijn de vragen die daadkracht vergen. Allebei samen maakt, dat je met mildheid naar jezelf kijkt, maar wel doorzet in je acties.

De microfoon-oefening op je hoofd

Dus de vraag is, hoe kijk jij? Stel nou dat de afgelopen weken een microfoon op je hoofd had gezeten, en dat die alles had opgenomen, wat jij zou denken, of nouja, in je hoofd tegen jezelf zou zeggen, moeten we het maar even noemen. Wat zou je dan horen? Ach, die buik, ben je niet afgevallen, waarom doe ik het steeds niet, etc. Kijk, als jij de opname van jouw hoofd niet aan iemand anders zou durven laten horen, dan is de conclusie dat je daar werk te doen hebt.

De kritische stem aftrainen

Kijk, die kritische stem heb je vermoedelijk jarenlang getraind. Iedere keer als je die stem hoort, dacht je, ja, ik moet ook beter, het moet ook strenger, dit is ook gewoon zo. En je bleef het eigenlijk voelen, je bleef erin doorgaan. Maar je kunt het ook weer aftrainen, wat je hebt aangeleerd kun je ook weer afleggen. Dus dat kan werkelijk, maar dat vergt wel inzet, dat vergt wel echt wat doen. En dat doe je door, iedere keer als je die stem hoort, te stoppen en jezelf af te vragen: helpt dit mij? Helpt dit mij om dichter te komen bij wie ik wil zijn? Helpt dit mij om dichter bij mijn doelen te komen? Als het antwoord nee is, dan draai je het om. Dus niet: ik heb gefaald, ik heb een koekje gegeten, maar: wat kies ik nu? Geen drama, maar data. Jawel, daar is die al.

Van drama naar data bij tegenslag

Nou, ik had het in het begin over twee onderzoeken. Het vorige onderzoek heb ik in de podcast van vorige week ofzo besproken. Dat gaat erover dat één klein ding kan leiden tot een conclusie die gaat over je eigen gedrag. Dat als je zegt, ik leer het ook nooit, dat het een soort van onveranderbaar gedrag is van jezelf. En luister anders die nog een keer na.

Want, nou ja, dat geldt hetzelfde voor ook dat maakt dat je opgeeft in plaats van dat je doorgaat. Dus, iedere keer als je dingen te groot maakt of te definitief. Ik leer het nooit, nou nooit is natuurlijk een alarmwoord. Of ik kan dit echt niet. Dat soort dingen.

Ja, weet dan, hé, ik schiet weer in drama, maar ik mag weer terug naar data. Het was maar een koekje, het was maar een bakje chips. Het was misschien een hele zakje chips, nou zou die het duizend calorieën. Kom je ook alweer overheen. Als het gepaard gaat met die daadkracht in de acties. Het gaat natuurlijk wel altijd om die combinatie.

Word je eigen beste vriendin

Dus, de volgende keer dat jij op de weegschaal staat en het valt tegen. Of je eet iets wat niet gepland was. Of je gaat toch niet hard lopen terwijl je dat wel van plan was. Vraag je jezelf dan eens af. Wat zou mijn beste vriendin nu tegen me zeggen? En word die vriendin van jezelf. Wees die vriendin van jezelf. Elke dag. Weet je, bij de spiegel, op de weg, op de bank. Maar natuurlijk ook in alle andere situaties.

Kijk, het verschil in blijven afvallen of opgeven is vaak hoe je met jezelf praat na een misstap. Dus begin met aardig zijn. Voor jezelf onderweg. Met mildheid en zelfcompassie naar jezelf kijken. En steeds opnieuw in actie komen.