42 – Ellen is 18,5 kilo afgevallen, laat je inspireren!

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie en kennismaking met Ellen0:00

In deze podcast deel ik de geheimen van slanke mensen met jou. Wil jij die extra kilo's kwijt en heb je echt geen zin in weer een nieuw dieet? Dan zit je hier helemaal goed. Mijn naam is Mieke Kosters, ik ben expert in eetgedragsverandering. Ik heb zeven boeken geschreven over afvallen zonder dieet, meer dan 300.000 exemplaren verkocht en ik ben bezig met mijn nieuwe boek. Mijn trainingsbedrijf heet skinnyminds.nl. Daar gaan we!

Hoi Ellen, ontzettend leuk dat je er bent, dat je mee wil werken aan deze podcast. En kun je me iets over jezelf vertellen? Want je hebt me benaderd via Instagram, nadat je het verhaal van Daphne had gelezen. En toen zei je, ik ben zelf ook heel veel kilo's afgevallen, maar ik ben echt heel benieuwd. Vertel.

Ja, ik ben dus Ellen, ik ben nu 33, ik woon in Zeeland, ik ben eigenlijk al je gaan volgen, toen was het nog het geheim van

Eerste keer 20 kilo afgevallen in 20131:08

Ja, dat is lang geleden. Dat is alweer even geleden, daar heb ik ook nog de boeken van. Toen ben ik eigenlijk in 2013 volgens mij, dat ik daar al tegenkwam op internet ergens. En toen ben ik eigenlijk het eerste boek gaan lezen, Het Geheim van Slanke Mensen. En dat was eigenlijk voor mij best wel een eye-opener. Er stonden heel veel dingen in waarvan ik echt dacht... Ja, dat klopt. Van die dingen als dat je dan kon kiezen van wie je dan was. De prinses of de angsthaas of dat soort dingetjes. Dat vond ik wel heel herkenbaar eigenlijk. En toen ben ik in 2013 tot 2015 ook, denk ik, 20 kilo afgevallen. Door het geheim van slanke mensen. Alleen ja, daarna in een heel ander ritme terechtgekomen in mijn leven. Op dat moment liep ik stage en dat was in de Schouwburg. En dat was van half tien tot half zes. En het was lekker gestructureerd en dat ging allemaal vanzelf. En daarna ben ik in de zorg gaan werken. En dan heb je heel veel onregelmatigheid natuurlijk en heel veel aan de hand. En toen dacht ik, weet je wat ik eens ga doen? Ik ga stoppen met roken.

Oh ja, precies. Heel gezond.

Heel gezond, ja. De stoppen met roken

Stoppen met roken en gewicht erbij2:45

ging heel goed. Maar toen zaten na verloop van tijd ook de 20 kilo er weer aan.

Ja, oh, het is zonde.

Ja, dat gebeurt vaak. Mensen die stoppen met roken. Die gaan dat toch vervangen door andere gewoontes, vaak die bezig willen zijn met hun handen en et cetera.

Ja, dus dat was wel een beetje jammer. En toen heb ik eigenlijk echt jaren weer geschommeld tussen heel veel te zwaar en veel te zwaar, zeg maar. En afgelopen jaar ben ik geopereerd aan mijn been.

Operatie aan been als keerpunt3:18

Heel veel thuis gezeten en corona natuurlijk en alles bij elkaar. Ja, dat was gewoon niet echt oké. En op een gegeven moment dacht ik, weet je, die knop moet gewoon weer om. En toen kwam ik die zomerchallenge tegen. En daar heb ik me toen voor ingeschreven. Heb ik die drie dagen ook, die drie avonden aan meegedaan.

Wat leuk, ja.

En ja, toen is eigenlijk die knop gewoon weer omgegaan. En nu zit ik dus op weer, ja, dat het weer 18,8 kilo nu af is, zeg maar.

Wat goed, zeg.

Ja.

Het is ook snel gedaan dan, want die challenge was in april, volgens mij.

Ja.

Ja, ik ben de week voor de challenge ben ik weer, ja, begonnen.

Ja, ja, ja. En ja, dus vooral in het begin ging het heel hard hoor. Nu gaat het echt wel een stuk langzamer.

Maar dat is logisch, ja.

Ja, maar de eerste tien die waren er eigenlijk binnen no time wel af, zeg maar.

En kun je vertellen, waardoor ging nu die knop dan wel weer om? En hiervoor niet, zeg maar, de jaren hiervoor niet.

Gezondheid als motivatie om te veranderen4:24

Nou ja, ik denk ook voornamelijk mijn gezondheid. Ik ben dus geopereerd aan mijn been vanwege hielspoor. Wat dus niet overging, liep ik echt al vier jaar mee of zo. En dan wordt het toch ook iedere keer gezegd, hoe meer gewicht er op je been rust, hoe slechter het is. Je merkt op een gegeven moment ook gewoon, als je je veters wil strikken, dat je buiten adem bent, bij wijze van. En een trap op. En op een gegeven moment had ik zoiets van, ik wil gewoon weer de dingen kunnen doen die ik wil doen. Zonder dat mijn gewicht me letterlijk in de weg zit, zeg maar.

En ik denk ook, doordat ik die zomerchallenge eraan kwam. En dan komen natuurlijk al een beetje van die teasers. Van, heb je hier over nagedacht, daar over nagedacht. En dan denk ik, ja, ja. En dan geeft dat toch weer zo'n startschot of zo. Om er toch weer serieus mee aan de slag te gaan. En ja, toen is bij mij echt wel weer die knop echt wel weer omgegaan, zeg maar. Dat ik zoiets had van, ja, maar ik niet van ik moet.

Van moeten naar willen afvallen5:31

Want iedereen om je heen zegt, ja, je moet toch eigenlijk wel wat afvallen. Moet je niet eens gaan kijken voor maagverkleining. Die heb ik ook heel veel gekregen.

Oh, serieus?

Ja, ik ken heel veel mensen die een maagverkleining gedaan hebben. En die toch ook echt tegen mij zeiden van, joh, moet je ook niet een maagverkleining? En moet je ook niet dit? En moet je niet... En ik had eigenlijk zoiets van, ja, maar ik moet helemaal niks. Je wordt ook een beetje dwarspant, zeg maar. Maar toen is het wel gegaan van, moet je niet afvallen naar, nee, dat moet ik niet, maar dat wil ik wel. En dat is bij mij die knop die echt weer is omgegaan. Ja, ik moet niks, maar ik wil het wel. En dat is nu dus de flow waar ik eigenlijk nog steeds gewoon in zit.

Wat heerlijk.

Dus ja, weet je, en dat vind ik dus ook het fijne aan deze methode, is dat ik helemaal niks moet.

Ja, en dat is natuurlijk ook echt zo. Het is ook echt zo. Het is uiteindelijk natuurlijk het enige wat werkt, is dat jij die motivatie uit jezelf haalt, omdat je het echt graag anders wil. En wat wel leuk is, wat jij zegt, is eigenlijk wel heel herkenbaar. Dus eigenlijk, zeg maar, mensen veranderen vaak als hun doel belangrijk genoeg is. En dat komt vaak als leidensdruk groot genoeg is. Of als de urgentie hoog is. Dus eigenlijk allemaal dingen die jij zegt. Van, ik was het echt helemaal zat na die operatie. En ja, dat klopt dus ook echt wel. En dan wil je het ook. Je doet het natuurlijk alleen voor jezelf. Uiteindelijk werkt het alleen maar als je het voor jezelf doet.

Omgaan met slechte dagen en vermoeidheid7:10

Daar geloof ik ook echt in. Ja, klopt. En daarom zeg ik, ja weet je, ik zit daar nu ook helemaal in. En het fijne is nu dus ook dat ik helemaal niet echt die druk ook meer ervaar.

Nog meer? Nee, ja, ik wil nog meer. Ja, precies. Maar ook gewoon van, stel dat ik een keer wel een slechte dag heb, waarin nou eventjes net niks lukt. En voor mezelf is een van de grote valkuilen als ik heel moe ben.

Ja, precies. Ik werk in de zorg. Soms heb je dan bijvoorbeeld een dubbele dienst. Dan heb je en een ochtenddienst en een avonddienst in mijn geval. Dat ik in de thuiszorg werk. Het zijn korte routes. Dan werk ik bijvoorbeeld van half acht tot half één. En van zes tot elf. Heel soms, gebeurt gelukkig niet vaak, heb ik dan ook weer een ochtenddienst. Daarna dan kom ik thuis en ben ik moe.

Dan ben je gewoon dat. Heel soms gebeurt het dan dat ik zo'n dag heb dat niks wil en niks lukt. En ik ben moe. En dan ga ik nog steeds af en toe snijden. Ja, dat is gewoon zo. En nu heb ik dan ook zoiets van, ja, oké, dat was een slechte dag. Morgen verder, maar niet meer zoals vroeger als wanneer je echt aan het lijnen bent en echt op dieet bent. Dat je dan zit van, ja, nu is alles verpest en nu lukt het allemaal niet meer. En wat moet ik nou? En dan begin ik maandag wel weer.

Nee, dat heb ik nu dus helemaal niet. Juist omdat ik zelf weet dat ik het wil, heb ik gewoon zoiets van, ja, oké, dan was vandaag een slechte dag. Dat kan gebeuren en dan morgen weer verder.

Dit is echt serieus vaak de grootste doorbraak bij mensen. Ik zeg weleens, als je nou een vlek hebt in je jurk gekregen. Er zit een vlek in en dan ga je toch ook niet denken. Weet je wat, nu ga ik hem helemaal door de modder rollen voordat ik hem in de was doe. Een vlek hoort erbij, weet je wel. Een slechte dag hoort erbij. Maar als je het daarbij laat, verandert het helemaal niks in alles wat je doet natuurlijk, behalve als je er helemaal in mee laat slepen, van oh, alles is verpest, zie je wel, je kan het niet, weet je, iedereen eet wel eens teveel, iedereen heeft wel eens een dag dat het helemaal

Calorieën bijhouden met MyFitnessPal9:20

Niet lukt en dat is niet erg, maar het gaat om hoe snel je jezelf herpakt. Kun je vertellen wat je nu anders doet dan hiervoor, dus hoe ben je nu aan het afvallen, wat zijn de grote verschillen voor je nou?

Ik vind het zelfs toch wel handig. Ik heb MyFitnessPal, die app, weer geïnstalleerd. En die heb ik nu staan op ongeveer 1500 calorieën. En daar hou ik gewoon echt alles in bij. Ook een slechte dag. Dat is ook het verschil. Want vroeger probeerde ik die dan wel eens weg te poetsen. Dat ik zoiets had, als ik het niet invoer is het er niet. En dan weet je wel wat. Maar nu vul ik dat ook gewoon in. En dan maakt het me veel bewuster van wat ik nou daadwerkelijk binnenkrijg. Dat is het vooral. Niet zozeer dat ik er heel obsessief mee bezig ben of zo, maar gewoon meer omdat ik van heel veel dingen gewoon geen idee had wat je nou eigenlijk in je lijf stopt.

Ja, snap ik.

Dus dat is wel een hele goede leidraad voor mij, om te kijken van hoeveel krijg ik nou binnen. En ook juist soms andersom, want ik ben nu geopereerd, het gaat gelukkig een stuk beter, dus ik ben aan het wandelen geslagen. Dat is goed, dat is fijn. Dus ik heb vanmorgen ook weer 6 kilometer gewandeld. Maar goed, dat hou ik dus ook bij. Want daar verbrand je weer heel veel mee. En dan heb je weer het risico dat je te weinig gaat eten. En dat je lichaam zegt, ik ga aan de spaarstand. En je ziet maar wat je doet. Dus dat helpt me wel heel erg om bij te houden wat ik nou daadwerkelijk binnenkrijg. En dat ik wel een beetje op een stabiele lijn daarin blijf zitten. En omdat ik gewoon alles invul. Dus ook gewoon de dingen die wat slechter zijn voor je. En wat is nou echt slecht voor je. Maar ook gewoon een wijntje. En wat ik dan ook wil, zeg maar. En dat kan dus ook gewoon makkelijk. En dat zie je ook. En dat maakt dan ook dat het zoveel makkelijker vol te houden is. Want op dat ene boek van afvallen en elke

Chips en uit eten zonder alles te verbieden11:29

Dag met elke dag chocola, zeg maar, stond er dan. Ik ben niet zo'n heel erg chocola mens, maar bij mij is het bijvoorbeeld chips. Daar kun je mij echt 's nachts bij wijze van voor wakker maken. Maar nu zit ik dus wel gewoon eigenlijk zo, dat ik om de avond of zo toch gewoon een klein bakje chips makkelijk kan hebben. En dat maakt het zo makkelijk vol te houden. Als iemand een keer zegt, joh, zullen we vanavond uit eten gaan? Oké, prima. En ga ik er dan iets overheen? Ja, oké, dan ga ik er iets overheen. Zo vaak gebeurt het ook niet.

En de pogingen hiervoor heb ik echt altijd alles dan helemaal uitgebannen. Ja, dat is dan alles of niet. Ja, als dan iemand zei, ga je mee uit eten? Nee, dat kan niet, want het moet afvallen.

Maar dan ben je een soort van jezelf aan het straffen, zo voelt het.

Ja. En dan wordt het alleen maar moeilijker. En dan op een gegeven moment laat je het helemaal los. En ja, dan komt er alleen maar extra weer bij eigenlijk. Dus ja, dat is wel echt wat ik nu anders doe. Is dat ik het gewoon wel iets meer loslaat. Ik heb ook zoiets van, het hoeft ook niet super hard te gaan als het maar gaat.

Ja, nou het gaat heel hard vind ik.

Ja, maar ja, nu niet meer hoor.

Nee, precies. Maar je praat nog wel in volhouden. Denk je dat het dit keer anders is? Of ben je bang van nou, het kan maar zo dat er toch ook weer wat in mijn leven gebeurt, waardoor ik het wel weer helemaal kwijtraak, die regie.

Stressvolle situaties zoals ziekenhuisbezoek13:09

Ja, weet je, ik denk dat het altijd wel een beetje op de loer blijft liggen. Ja, denk ik ook. Omdat je gewoon, je bent zo gewend om in stressvolle situaties, of inderdaad als je moe bent, dan is dat je go-to ding, dat je gaat eten. Ja, dat is je oude paadje, je principe. Ja, dus ik denk dat het altijd wel een beetje op de loer blijft liggen. Dat je altijd wel een beetje gewoon in je achterhoofd moet houden van ik wil niet terug naar waar ik vandaan kom.

Net zoals mijn vader heeft een tijdje geleden in het ziekenhuis gelegen. Dan ga je 's avonds op bezoek, bezoekuur is van zes tot acht. Het is veertig minuten rijden, dan moet je of al om half vijf eten of pas om half negen. Dat zorgt er dan toch weer voor dat je dan toch weer, een tijd geleden heeft hij drie weken in het ziekenhuis gelegen, dat zorgt er dan toch weer dat je in die drie weken tijd misschien wel vier keer op de weg ernaartoe zegt of op de weg terug naar huis en we rijden wel even langs de McDonald's. Omdat je gewoon niet meer echt de energie hebt om buiten je werk en daarheen. En noem maar op de hele rammel om dan ook nog eens te zeggen van. Ik ga nog even energie steken in vanavond koken. En ja, ik weet niet. Het ligt altijd wel op de loer.

En wat stort je aan bij McDonald's? Dat nam ik altijd. Oeh, dat is echt heel lang geleden. Ja, een McChicken menu. Ja, precies. Ja, want waar ik zelf heel erg in geloof, is niet dat je nooit meer naar de McDonald's gaat. Ik ga zelf ook naar de McDonald's, maar ik neem wel echt hele andere... Soms neem ik wel andere dingen, zeg maar. Als ik vroeger heel veel nam, neem ik nu bijvoorbeeld eerder zo'n chicken ding of zo, weet ik veel wat. En verder niet al te veel. Dus het is ook nog eens een keer dat je daarin natuurlijk nog prima gewoon minder kan eten.

Oh ja, maar dat is ook wel zo hoor, want daarvoor zou, vorig jaar of twee jaar geleden, dan was het een big tasty menu, groot big tasty menu, en dan nog een McChicken erbij, weet je wel? Nou, dat bedoel ik maar, dus dat is een enorm verschil natuurlijk. En nu is het gewoon een middel McChicken menu, en dan mag ik blij zijn dat ik het opkrijg, zeg maar ook nog, dus ja, dat is wel een verschil hoor. Maar nee, maar ja, als je dat natuurlijk vier keer doet op drie weken, ja, dat helpt niet. Dus natuurlijk zijn er altijd dingen, als het ineens helemaal overhoop ligt, dat het gewoon lastiger is. En dat je toch moet waken dat je niet terugvalt in je oude patroon.

Ja, dat vind ik wel leuk dat je dit zegt. Toevallig heb ik er een laatste stuk over geschreven. Kijk, het leven gaat gewoon door. Dus altijd veranderen dingen. Er gebeuren dingen. Of je nou ziektes, blessures, dit soort dingen. Je vader in het ziekenhuis. Maar het kan van alles zijn. Dat blijft altijd doorgaan. Dus waar het om gaat, is dat je iedere keer weer jezelf aanpast aan die nieuwe situatie. En daarin een weg vindt eigenlijk. Zonder dat dat een straf is. Maar dat dat blijft, omdat je dat wil. Want je wil niet meer terugvallen in dat helemaal alles loslaten en alles laten gaan. En dan is misschien soms even een struggle. Maar als je dit maar voor ogen houdt, want dit is wat ik wil. Ik wil goed voor mezelf blijven zorgen, wat er ook gebeurt. Ja, dan is er altijd weer een weg en altijd weer een oplossing. Of het nou minder is bij de McDonald's of nou iets anders gaat. Dat maakt eigenlijk niet uit. Als je maar bewust blijft van, ja, dit hoort er gewoon bij. Maar het is niet falen of mislukken. Ik geloof dat het grote verschil voor mensen is dat ze moeten stoppen met denken in falen en mislukken. Dat bestaat helemaal niet. Het bestaat, waar het om gaat, dat je leven lang blijft leren. Omdat er iedere keer weer nieuwe situaties komen die je nog niet in bent en waar je weer een weg in moet zoeken.

Ja, want twee weken geleden heeft hij dan twee dagen in het ziekenhuis gelegen. Dan moest ik op een gegeven moment op dinsdagavond ook hem op gaan halen, zeg maar. Maar dat was op dezelfde tijd eigenlijk als bezoekuur, dus rond zes uur. En toen was het zo warm. Dus toen heb ik om kwart voor vijf, denk ik, een salade gegeten. En toen dacht ik, nou ja, als ik dan terugkom vanavond en ik heb echt nog, dat ik echt denk van, ik heb echt nog honger, dus niet zo van trek, maar gewoon echt nog dat ik denk, oeh, kan ik altijd nog een boterhammetje pakken of zo, weet je wel? Dus dat was al wel best wel een verschil ten opzichte van de vorige keer. Dat ik gewoon denk, nou ja, dan doe ik het gewoon op deze manier, iets een klein beetje ervoor, een klein beetje erna, dan is het ook opgelost. Dus ja, er zit wel degelijk echt wel verschil in hoor, hoe ik er nu mee omga dan hiervoor. En hiervoor was het ook altijd een soort van excuus om slecht te kunnen eten.

Nou, dat is een goede wat je zegt, daar geloof ik ook in, dat je alles aangrijpt, bijna alles aangrijpt, omdat je ergens nog in je hebt: ik wil eigenlijk slecht eten, maar ja, dat mag niet. En dat moet er echt uit, want je wil dat helemaal niet meer, je wil juist gezond eten.

Ja, klopt. En ik denk hiervoor, want dat was dus in wanneer was dat, in maart of zo, dus er was voor dat we begonnen met die zomerchallenge. En toen had ik dus echt nog zoiets van, oh ja, maar dan, ja, dat is zo'n lastige tijd. Ja, dan moeten we maar even langs de Mac. Zo van, ja, dan hebben we toch weer een reden om maar eens even gewoon heel slecht te gaan eten. Terwijl, ja, dat slaat eigenlijk helemaal nergens op natuurlijk.

Belangrijkste tip: loslaten en niet schuldig voelen18:37

Maar nee, en nu zoek ik juist manieren waarop ik kan zeggen, ja, maar dan kunnen we ook gewoon normaal en goed eten, zeg maar. Dus dat is wel echt een heel groot verschil.

En wat raad jij anderen aan? Wat is nou je belangrijkste tip of eye-opener of hoe je het wil noemen?

Ja, ik denk toch echt iets meer het loslaten. Vroeger betekende loslaten voor mij dat ik dus weer alles had wat los en vast zat omdat ik heel veel aankwam. Maar nu betekent het gewoon dat ik er veel relaxer mee om kan gaan. Wat ik zeg, gewoon één dag dat je dan eens een mindere dag hebt en dat het even niet lukt. Dan is er de volgende dag weer. Of dezelfde avond, stel dat je 's middags een ontzettende snaai bij je hebt.

Kan ik ook wel eens hebben.

En ik had 's avonds, stel 's middags eet je toch per ongeluk een hele zak chips leeg.

Zomaar, ja.

Zomaar ineens. En je hebt 's avonds een zware maaltijd op de planning staan. Ja, dan wil het bij mij nu ook wel eens gebeuren dat ik denk, ja, maar ik heb vanmiddag die hele zak chips opgegeten. Ik neem vanavond gewoon een boterhammetje of een salade of gewoon even iets kleins.

Of niks, ja.

Of niks, inderdaad. Weet je, en dan morgen weer een dag. Maar dan probeer ik het gelijk alweer op te pakken in principe. Je hoeft niet te zeggen van ja, nee, dan begin ik morgen maar. Of dan, het is nu dinsdag, nou ja, nu heb ik het verpest, dan volgende week maandag maar weer. Je kan het gewoon echt meteen oppakken zonder dat je jezelf eigenlijk heel schuldig hoeft te voelen over het feit dat het even mis is gegaan.

Nou, en dat is wel een goede hoor, want je zegt met dat loslaat. Want er hebben natuurlijk heel veel mensen, dat ik zelf vroeger ook, dat ik altijd dacht, je moet wel drie gezonde maaltijden. En voor de rest mag je eigenlijk zo min mogelijk. Terwijl, ik heb het ook wel eens dat ik 's middags toch teveel eet. Of weet ik veel, dropjes of snoepjes of chips of whatever. Maar dan heb ik dus inderdaad ook dat ik denk, 's avonds, ik kan nu wel gaan eten, maar ik heb eigenlijk niet eens trek. Waarom zou ik het dan doen? Omdat het gezond is. Ja, maar dat is niet waar, want ik zit propvol. Hoe gezond is het dan om ook nog te gaan eten? Weet je wat ik beter kan doen?

Ja, dat moet je niet elke dag doen.

Natuurlijk niet. Ik bedoel, ik ga er vanuit dat iedereen die luistert ook wel echt gezond verstand kan gebruiken. Natuurlijk moet je dit niet elke dag doen. Maar als het je gebeurt, who cares, laat het los.

Inderdaad, als je het direct weer oppakt, dan ga je wel gewoon door richting je doel. En dan word je echt niet minder gezond. Als het incidenten zijn, dan moet je dat gewoon, zou ik zeggen, accepteren.

Ik had het van de week, gingen we onverwachts in de stad lunchen. En dat was gewoon best wel een zware lunch, zeg maar. Dat ik dacht, ja, en het was ook een vrij late lunch, half twee, twee uur of zo. En ik had voor 's avonds ook eigenlijk iets op staan, zo'n wereldgerecht van Knorr zou ik zo maken. En ik dacht om zes uur, ik denk nou, ik zit nog vol van die lunch. Het gaat hem gewoon niet worden. Ja, dat heb ik niet gedaan. En op een gegeven moment om een uurtje of acht of zo, toen dacht ik, ja, nu krijg ik wel op zich trek. Ja, dan neem ik nog even iets. Maar niet meer van, oh, nou moet ik ook nog die maaltijd eten? Of nee, dat heb ik echt losgelaten.

Naar je eigen lichaam.

Dus veel beter luisteren naar wat je nodig hebt.

Nou, leuk. Hartstikke goed. Hé, ik wil je bedanken.

Afsluiting en gratis challenge in september21:51

Want ik vind het hartstikke leuk dat je mee wilde werken. Eén vraagje. Gaat je ook weer mee met de challenge in september? 7 september is er weer een gratis challenge.

7 september, oké. Dus waarschijnlijk gewoon drie sessies, live sessies. 's Avonds tussen acht en negen. En dan de volgende ochtend volgt er iedere keer een podcast over die sessies.

Oké, leuk. Ja, ga ik doen.

Nou, helemaal top. Hartstikke leuk. Nogmaals bedankt.

Heel graag gedaan. Echt heel leuk. Ik vind het heel leuk om te horen hoe mensen dit aanpakken. En hoe ze ermee bezig zijn. En die relax tijd. Dus ik zou zeggen, nou, hou het vast.

Ga ik zeker doen.

Nou, laten we contact houden. Dus ik ben benieuwd hoe het verder gaat.

Ja.

En nou, bespreken we elkaar dan.

Hé, dankjewel.

Wil jij ook meedoen met die gratis challenge? Ga dan even naar skinnyminds.nl slash challenge. Daar lees je er alles over. Maar zit je al in mijn mailbestand? Dan hoef je niks te doen. Dan krijg je de link hiervoor automatisch.