Podcast / Aflevering 435

Het geheim van slanke mensen · aflevering 435

435 – Hoe Aat (72) na een leven lang diëten definitief eet-rust vond. Ze raakte haar kilo's kwijt én is fitter dan ooit

Door Mieke Kosters23 september 2026Tekst bijgewerkt 27 september 202627 minuten

0:0026:52

In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.

Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen is Aat (72) voor de tweede keer te gast bij Mieke Kosters. Aat viel eerder af van 78 naar 59 kilo en weegt drie jaar later nog steeds 59 kilo, zonder strijd met eten. Ze legt uit hoe ze stopte met streng zijn voor zichzelf en toch geniet van patat, gebak en een ontbijtbuffet. De aflevering is voor iedereen die wil weten hoe je na het afvallen je gewicht jarenlang vasthoudt.

Hoe blijf ik op gewicht na het afvallen?

Aat weegt drie jaar na haar programma bij Mieke Kosters nog steeds 59 kilo, met af en toe een klein cirkeltje erbij, maar nooit meer boven de 60 kilo. Ze houdt dat vast door haar eetgedrag blijvend te veranderen in plaats van weer te gaan lijnen.

Waarom kom ik weer aan na een dieet?

Aat vertelt dat afvallen haar altijd goed lukte, super streng voor zichzelf, maar dat het gewicht er dan toch weer aankwam. Die strijd van aankomen, afvallen en balen van jezelf hoorde er vroeger altijd bij.

Hoe voorkom ik het jojo-effect?

Aat besloot op haar 69e te stoppen met de strijd tegen eten en ging zichzelf niet meer op de kop geven als het een dagje niet goed ging. Ze zegt: als het vandaag niet lukt, kun je het morgen weer oppakken, zonder dat het als falen voelt.

Hoe leer ik voor mezelf te kiezen?

Aat noemt de tijd die ze aan het programma van Mieke Kosters besteedt bewust tijd voor zichzelf, waarin ze weer groeit en enthousiast wordt. Ze geeft als advies: zorg goed voor jezelf, investeer in jezelf en pak dat moment, omdat je het waard bent.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Ik moet zeggen, drie jaar nadat ik toen aan het programma deelgenomen heb, weeg ik nog steeds 59 kilo.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Drie jaar geleden was Aat de gast in deze podcast. Ze woont al meer dan twintig jaar in Zuid-Afrika. Ze was destijds bijna zeventig en meer dan tien kilo afgevallen met mijn programma. Ze had een nieuw doel. Ze wilde van haar zeventigste, haar fitste jaar ooit maken. En dat heeft ze gedaan. Maar dat niet alleen. Ze heeft nog meer gedaan en daarover vertelt ze in deze podcast. Want ze is terug, al drie jaar op gewicht. En dus het fitste jaar ooit beleefd op haar zeventigste. En toch doet ze mee met mijn nieuwe programma. En ja, ik zag haar, ik kwam haar tegen en ik dacht, daar moet ik meer van weten. Dus vandaag in de podcast, Aat. Je eet niet te veel uit honger? Dat weet je allang.

Mijn naam is Mieke Kosters. Ik verkocht ruim 350.000 boeken over afvallen zonder dieet. Tienduizenden vrouwen volgen mijn online trainingen. En deze podcast is al meer dan 2 miljoen keer beluisterd. Ik ben zelf 18 kilo afgevallen, inmiddels alweer 19 jaar geleden en ik ben nog altijd slank. En in deze podcast vertel ik hoe jij dat doet. Afvallen en slank blijven. Met elke dag chocola, zonder dieet. Want het gaat om gedrag. En geloof me, niets smaakt zo lekker als regie op je eetgedrag.

Nou, wil jij dat ook? Wil jij net als Aat afvallen, slank blijven? Dan zou ik zeggen, doe ook mee met mijn nieuwe programma. 4 kilo afvallen in 8 weken gegarandeerd. Nou, hoe ik die garantie geef en hoe het precies werkt allemaal, dat vind je op de site. Ga snel naar miekekosters.nl

Ik zit in deze podcast niet alleen. Naast mij zit iemand die drie jaar geleden ook in de podcast de gast was. Haar naam is Aat. We hebben toen een hele leuke podcast opgenomen.

Want jij was drie jaar geleden bijna 70. En je wilde van je 70ste je fitste jaar ooit maken. Nou, inmiddels is het drie jaar later en zitten we hier weer samen. Nou, Aat, laten we daar eens mee beginnen. Hoe kijk jij nu naar die vrouw van toen?

Ja, ik kijk met heel veel trots daarnaar en met heel veel blijheid. Inderdaad is het mijn fitste jaar ooit geworden, maar ik moet zeggen de jaren die daarna gekomen eigenlijk ook. Ik ben nooit een sporter geweest,

Helemaal niet, maar ik loop dus wel heel graag. En mijn fitste jaar ooit hing inderdaad samen met mijn 70ste verjaardag. Omdat ik iets speciaals wilde doen. En toen had ik besloten, nadat jij je fitste jaar ooit gedaan had, het lijkt me superleuk om dat daaraan op te hangen. En toen heb ik de Camino gelopen. Althans een deel daarvan.

Dat was je doel, dat weet ik nog.

Dat was mijn doel. Ja, dat is helemaal gelukt. En inmiddels heb ik er vier gedaan.

Wow.

Ja, ik ben vorig jaar geweest, dit jaar geweest. Dus ja, je kunt wel zeggen...

Heb je dat steeds een deel?

Ja, steeds een deel. Ja, dat is wel fijn, want sommigen zijn geworden even te lang. En dat red ik echt niet.

Nee, snap ik. Dat lukt me niet. Maar hoeveel kilometer heb je nu gelopen in het totaal?

In totaal zo 950.

Wauw, dat is toch echt heel veel.

Dus dat is eigenlijk van 2024, ben ik begonnen. En dit jaar heb ik de laatste gedaan. En dat is super. En als ik daar op terugkijk, dan kan ik echt ook alleen maar heel blij zijn. Want dan denk ik van, ik had nooit verwacht dat ik dat zou kunnen. En ik heb het toch maar gewoon gedaan. Ja, dus dat was ontzettend leuk. En ja, het scheelde ook dat ik dus toentertijd ook aan jouw programma meedeed. En dat gevallen was. Dus dat hoefde ik niet mee te slepen.

Nee, want dat zei je ook. Dat dat een beetje die boost gaf.

Ik begreep dat je op je zwaarst ooit 78 kilo was. En toen, drie jaar geleden die podcastopname, woog je ongeveer 59 kilo, zei je. En had je eigenlijk een nieuw doel nodig. Want je hoefde niet verder af te vallen. En dus dacht je van, ik ga hiervan op mijn 70ste, mijn fitste jaar ooit maken. Ik vind het wel steeds waanzinnig leuk dat je dat gedaan hebt en dat het gelukt is. En dat je er nu ook nog heel trots op bent. En dat vraagt natuurlijk wel, hoe stel je er dan nu bij?

Ja, eigenlijk nog steeds heel goed. Ik kom net terug van een hike van 10 kilometer. Dus dat ging goed. We houden dat lopen er gewoon lekker in. Ik voel me daar ook supergoed bij. En ik moet zeggen, drie jaar nadat ik toen aan het programma deelgenomen heb, weeg ik nog steeds 59 kilo. Dus ik heb dat goed vast weten te houden. Af en toe met een heel klein cirkeltje erbij. Maar eigenlijk nooit meer boven de 60. Gewoon ook iets om ongelooflijk blij mee te zijn. En ik denk dat het grootste wat het me gegeven heeft.

Is dat ik gewoon geen strijd meer heb met eten. Zoals de meeste mensen die worstelen met gewicht. Die zijn al vanaf dat ze jong zijn, bezig met lijnen, aankomen, afvallen. En afvallen, dat kan ik eigenlijk heel erg goed. Dan gaat er gewoon een heleboel af. Dan ben ik super streng voor mezelf. Maar ja, dan komt het er toch weer aan. Dus altijd die strijd van aankomen, afvallen, balen van jezelf, niet blij zijn met jezelf. En ik geloof dat in het laatste programma wat ik gedaan heb, drie jaar geleden, dat ik die hele switch heb kunnen maken van je hebt het altijd over gedragsverandering, verandering van omgaan met eten. En dat ik dat gewoon in mijn vingers heb gekregen. Na al dat oefenen wat ik gedaan heb daarvoor. Dat moet ik eerlijk zeggen, want elke training, elke dingetje heeft daar wel bij geholpen.

Ja, want je hebt natuurlijk niet alleen drie jaar geleden een programma, maar je bent ook al langer bezig. Dat vertelde je toen ook.

Ja, vertel maar.

Ja, ik ben denk ik in 2017 begonnen met jouw programma's. En ben toen nog in het DeLaMar geweest. Met de kickoff van SlimMinds was dat toen nog. Ja, dus elke keer dan zet je een stap. Elke keer zet je een stap. En ik denk dat dat is ook wel een eye-opener voor mij geweest. Dat het niet altijd een ding is van je doet het nu en daarna is het klaar. Want het blijft gewoon een proces waar je mee bezig blijft. En dan merk je dat het wel steeds gemakkelijker gaat. Dat is dan wel weer fijn eigenlijk.

Weet je wat ik me nog herinner?

Want het past een beetje met wat je nu vertelt. Ik herinner me nog, dat heb ik namelijk vaker herhaald in trainingen of in coachuren met mensen, dat jij destijds ooit zei, los van, ik vond het al zo inspirerend van je fitste jaar ooit. Maar ook jij zei: ik heb gewoon besloten, ik ben 69, ik heb gewoon besloten, het is klaar. Ik stop met die strijd. Ik wil dat niet meer. Dat heeft veel te lang van mijn leven een te grote rol gespeeld. Dat wil ik niet meer. En dat vond ik nu zo mooi, omdat ik ook denk dat het een besluit kan zijn. Maar dan is natuurlijk wel mijn vraag: hoe doe je dat dan in de praktijk? Hoe doe je dat dan als je toch wat te veel eet bijvoorbeeld?

Door het misschien ook niet zo te zien als dat je te veel eet. Gewoon zeggen van: ik ben op weg. En te zeggen van: nou ja, dit werkt dus niet, en morgen kan ik het anders doen. En ik hou dat dan wel altijd heel erg goed bij. Dat zit een beetje in, maar ik hou erg van lijstjes. En dan kan je ook zien waarom heb je bepaalde dingen gedaan. Dat is voor mij dan ook nog altijd wel weer een dingetje geweest, dat ik dacht van ja, ik weet het eigenlijk wel. Want natuurlijk, we weten wat we moeten doen, alleen we doen het niet. En waarom doe je dat dan niet? En dat ben ik eigenlijk steeds meer gaan ontdekken. En ook als het dan eventjes niet gaat, je zegt wel eens: de derde wereldoorlog breekt er niet door uit. Het is gewoon iets waar je van kunt leren. En zo heb ik er steeds naar proberen te kijken. Niet door mezelf op mijn kop te geven, van: oh, nou heb je het weer misgedaan en je faalt en je kunt het niet. Maar gewoon zeggen: nee, dat hoort er gewoon bij. En vandaag is het niet gelukt en morgen wel, of straks wel. Je hoeft niet eens tot morgen te wachten, zeg ik altijd. Vandaag kun je het alweer oppakken.

En kon je dan ook dat gevoel... was je dat dan ook kwijt? Want vroeger was je wel streng voor jezelf. Zat je juist wel in die strijd. Gaf je jezelf zo vaak op de kop. En dat moet beter, strenger en sneller. En nu dan niet meer. Maar voelt dat ook niet meer zo als falen dan?

Nee, dat voelt niet meer als falen. Nee, dat voelt echt niet meer als falen. En ik kan gewoon even rustig ernaar kijken van: nou ja, ik ben gewoon goed bezig. En af en toe, ja, dan neem je misschien eens iets te veel of zo. Nou ja, zo wat. En dat hoort erbij. Ik ben trouwens wel kampioen compenseren geworden, geloof ik. Ja, maar nee, ik zie het echt niet meer als falen. En het is waar wat je zei. Ik heb toen besloten van: ik wil dit gewoon echt niet meer. En ik ben zo vaak zo verdrietig geweest, of zo, dat ik baalde van mezelf. En dan hadden we een feestje en wist ik niet wat ik aan moest trekken. Want niks stond leuk. Of ik vond dat het niet leuk stond. Omdat het dan nog wel, hoe kijk je naar jezelf. Maar dat ik zei van nee, dat wil ik gewoon niet meer. Ik wil gewoon ontspannen met eten omgaan.

En lukt dat altijd?

Ja, dat lukt eigenlijk vrij goed. Ja, dat lukt eigenlijk heel goed. Dat durf ik wel te zeggen. En keuzes maken vind ik wat dat betreft ook niet meer zo vreselijk moeilijk.

Ik denk dat je naarmate je langer bezig bent ook, dat je goed weet wat werkt voor jou.

Ja, dat snap ik.

Ja, dan is het eigenlijk een no-brainer. Want ja, dat betekent helemaal niet dat ik bepaalde dingen niet eet of zo. Ik eet alles. Ik eet patat met mayonaise en ik eet pizza en dat soort dingen.

Je had toen een kroket in Nederland.

Absoluut. Nee, dat houden we er nog steeds in. Dat was leuk. Ja, dat vind ik gewoon echt superlekker. En een lekker gebakje van de Rosette Castricum. Dat gaat er bij mij ook uitstekend in. Maar ja, dat zijn gewoon, ja, het hoort er ook bij. Ik bedoel, het moet ook wel leuk blijven.

Ja, precies. Nou, dat is ook een van de dingen wat ik dacht van, ja, weet je, het is eigenlijk helemaal niet zo vreselijk moeilijk. We maken het moeilijk in ons hoofd. Want je gaat denken van, ja, het mag dat

Niet of het moet streng zijn of dit of dat. En ja, dan wordt het best wel soms lastig. Maar in feite is het niet. Ik zeg altijd ook tegen mezelf, luister, het is maar eten. En vandaag is het er en morgen is het er ook nog. Dus ja, zoveel heb je niet nodig. Dat vond ik altijd zelf wel een eye-opener. Dat is een lichaam. En zeker als je ouder wordt, gewoon echt niet zo heel veel energie nodig heeft om te functioneren. Dat is gewoon zo. Dus al die extra dingen, ja, dat is toch eigenlijk voedsel voor je hoofd. En niet zozeer voor je lijf.

Ja, dat is absoluut waar. En dat was ook wel een eye-opener.

Als je gewoon kijkt naar, want dat vragen ze mij dan ook: val je op een camino af? Nou, niet echt. Want ja, je loopt best wel veel. Maar je neemt ook een extraatje hier. Je neemt de pastel de nata in Portugal. En je neemt Santiago Tort in Spanje. Dus ik bedoel, en dat moet ook allemaal kunnen. Maar echt afvallen doe je niet. Maar in principe verbruik je dan ook niet zoveel. En mijn verbranding staat ook wel laag. Dus het is echt niet zo dat ik kan denken van nou, ik heb vandaag gesport of gelopen. En ik gooi er nog wat extra in. En dan is het best wel lastig om te weten dat je maar zoveel calorieën kunt nemen.

Wil je gelijk blijven?

Ja, helaas. Dat is dan ook maar gewoon wat het is. En ja, als ik naar mezelf kijk, ik ben, nu ik ouder ben, ben ik drie centimeter korter geworden.

Ja, dat heeft gelijk invloed.

Ja, snap ik. Dat is misschien niet leuk. En het is misschien niet leuk om maar op zoveel honderd calorieën te kunnen zitten. Maar dat is mijn nieuwe normaal. En daar heb ik het maar mee te doen.

Ja precies, dat is afhankelijk van wat je wil, maar dat is volgens mij hartstikke duidelijk inderdaad. En weet je, als je er zo naar kijkt, dan is het dus ook geen straf, geen arme ik, maar gewoon dit ben ik, dit is mijn realiteit. En ik maak er het beste van en ik geniet op mijn manier en dat werkt en dat vind ik leuk.

Dat is een beetje hoe je het zegt en dat is natuurlijk hartstikke mooi. Hé en als je nu, nee de eerste vraag is, want hoe komen we nu weer hier?

Ik heb natuurlijk een nieuw programma gelanceerd, twee weken geleden. Jij doet weer mee, terwijl je dus eigenlijk heel goed op gewicht bent. Je hebt het goed onder de knie, dus hoezo ben je terug?

Ja, dat is wel een beetje tweeledig, denk ik. Enerzijds vind ik jouw programma gewoon heel erg leuk. Ja, ik vind het heel erg leuk. En ik vind het ook heel interessant om te zien van, wat gebeurt er nou eigenlijk? Waar maak je bepaalde keuzes, waarom doe je wat je doet en waarom doe je soms niet wat je weet dat je moet doen. Dat vind ik gewoon super interessant, niet alleen voor gewicht maar ook wel voor andere dingen. Het werkt ook wel op andere dingen in je leven door. En ja, ik denk dat het voor mij ook een soort thermometer gevoel is van gewoon eventjes kijken van hoe zat het ook weer allemaal, even opfrissen.

Ja, even opfrissen.

En soms heb je ook wel eens dat je denkt van, ik moet gewoon eens eventjes kijken van, is er iets veranderd? Zijn er nog andere tips? Ik leer ook ontzettend veel van mensen in het coachuur. Dat vind ik gewoon superleuk. En ook in mijn interviesiegroep. Dus dat is wel de reden. En een andere, dus ik vind het leuk en ik heb dat thermometergevoel. Dat ik denk van, hoe ben ik bezig? Doe ik het nog goed? En dan zie je toch wel weer dat er dingen zijn die ik wel deed en dan nu niet meer deed. En dan denk ik, oh ja, dan toch eventjes bijvoorbeeld een complimentje voor jezelf geven. Dat vind ik best lastig.

Oh ja, precies.

Terwijl dat eigenlijk best hele belangrijke momentjes zijn.

Succes vieren, ja. Hoe vier je je succes? Hoe kun je daar aandacht voor hebben? Dat soort dingen.

Ja, er zijn natuurlijk ook best wel veel trainingen die je ook daarbij nog kan doen. Je bent nu net begonnen natuurlijk, maar dat komt in ieder geval ook.

Ja, en ik vind dat ook heel inspirerend. En ja, ik merk ook gewoon dat het dagelijks er weer mee bezig zijn, zet je gewoon ook wel weer een beetje in de juiste richting. Niet dat ik die richting nou zo vreselijk kwijt was, eigenlijk helemaal niet. Maar gewoon dat je weer eventjes heel duidelijk daarmee bezig bent. En dat is ook zoiets dat je denkt van, ja, is het nou veel? Want dat hoor je dan wel eens, hè?

Ja, ja, ja.

Dat is heel veel werk. En toen dacht ik van, ja, het is ook best wel veel werk. Als je alles wil doen, je eetdagboek. Nou, vind ik dan ook niet altijd heel geslaagd om dat te moeten doen, eerlijk gezegd. Maar andere dingetjes ook. Even je miescore noemen en zo. Maar ik dacht van, ja, je kunt ernaar kijken van, joh, dat is veel. En moet ik het allemaal doen? En ik bedacht me toen ik dus net begon, twee weken terug, of vorige week eigenlijk, dat ik, dit is gewoon tijd voor mezelf. Het is tijd die ik aan mezelf besteed. En waar ik weer een stukje groei door kan krijgen. En weer enthousiast kan worden. En ja, weer nieuwe dingen leer.

En ook weer nieuwe mensen ontmoet. Vind ik ook heel leuk.

Ja, hartstikke leuk. Dus ik ben echt heel erg enthousiast.

Nou, wat leuk om te horen, zeg. Wat goed. En wat is je nieuwe doel? Heb je een nieuw doel?

Ik heb eigenlijk geen nieuw doel. Misschien niet het goede antwoord. Maar nee, ik heb geen nieuw doel. Omdat het doel wat ik had, dat blijft eigenlijk voor mij gewoon super groot voor me staan. Dat is gezond, fit, slank en vrolijk, oud worden en lichter leven. En voor mij omvat dat gewoon alles.

Ja, mooi. En ja, kijk, je hebt niet altijd invloed hoe je oud wordt. Maar je kunt er wel zelf wat aan doen.

En daar zit voor mij ook een stukje verantwoordelijkheid pakken in. En dat ik denk van nou, ja, daar ga ik voor.

Ja, precies. Hartstikke mooi. Nou, dat vind ik ook hartstikke mooi klinken. En als je nu kijkt naar mensen die nog twijfelen of ze gaan beginnen.

Wat is dan je advies? Gewoon beginnen. Echt gewoon beginnen en het gaan doen. Niet wachten totdat je gemotiveerd bent. Want dan kun je wachten tot je in ons ligt. Nou, dat zou handig zijn als je daarmee in ons kunt leren. Maar dat gaat niet gebeuren. Je moet het gewoon echt gaan doen. En ook denken van, wat brengt het me? Wat brengt het me? En bijna iedereen, ook in mijn groep, denk ik, is al een hele tijd bezig met dat worstelen. En weet je, altijd maar weer dat gewicht, gewicht, gewicht. En ik denk, het is zo'n zonde van de tijd. Doe er iets aan. Ga het gewoon doen. Want het resultaat gaat gewoon echt komen. Ook als het eventjes niet komt. Uiteindelijk komt het wel. 100%. Dan wordt echt alles veel leuker.

Ja, want dat is eigenlijk, dat was toen je motto, lichter leven. En ik hoorde je het net weer zeggen. En kun je dan ook vertellen wat er dan lichter wordt in je leven als je het gaat doen? En ook naast gewicht, zeg maar.

Ja, nou ja, ik zeg al van, als je dus constant niet blij bent met jezelf. Dan zijn een heleboel dingen moeilijk. Tenminste, voor mij was dat zo. Heel simpel, als er foto's genomen moesten worden. Dan vond ik dat vreselijk. En dan ging ik het liefst helemaal achteraan staan. Zodat je dan misschien nog net mijn haar zag. Dus het was altijd dat beetje verstoppertje spelen. En je verschuilen. Niet blij zijn. Denken van, oh, het is dat het moet. Niet meer volop genieten. Dat houdt je terug. En dat houdt je terug in contacten soms. Dat houdt je terug in het blij zijn met jezelf. En ik denk, daar ligt toch een heel groot stuk wat het leven ook heel fijn maakt. En daar kan je maar beter iets eerder mee beginnen dan 70 wellicht.

Eigenlijk wel. Dat zei ik toen volgens mij. Maar dat is ook gewoon echt waar. Ik vind het dan zo zonde. En ik zie het natuurlijk ook in mijn omgeving. Dan denk ik, oh, weet je, het is zo jammer. Want het is echt niet zo vreselijk moeilijk. We maken het zo moeilijk in ons hoofd. Want dat ene taartje gaat je gewoon echt niet... Ik bedoel, ja, het is maar een taartje. In de wedstrijd ben je geen deklaar, stop ik.

Het gaat geen grote verschil maken in je leven. Nee, echt helemaal niet. En het is ook niet zo dat je je helemaal zielig gaat vinden. Wij gaan bijvoorbeeld, als we naar Nederland gaan, dan logeerden we altijd één of twee nachtjes in het Van der Valk Hotel. Nou, de meeste mensen kennen de ontbijtbuffetten van Van der Valk. Dat is mega groot. Ja, de eerste keer heb ik echt een plan gemaakt van hoe ga ik dat aanpakken. Want ik dacht van ja, jeetje, ik vind het natuurlijk ook best heel erg lekker. Maar met jou in mijn achterhoofd, daar komt Mieke weer. Ja persoonlijk, wat vind ik nou echt heel erg lekker? En dat is voor mij, de koffie daar is echt super lekker. En ik hou van koffie. En 's morgens, dat is mijn eerste ding waar ik naartoe ga. En dan loop ik gewoon rond en dan kijk ik van ja, wat is er? Nou, en dat is mega veel. Maar ik vind een echte lekkere bruine boterham, vind ik heerlijk. Want het brood hier in Zuid-Afrika is echt niet lekker. Het is voor mij bijna een taartje. En dan een plakje kaas. En dan denk ik, ja, moet ik dan ook nog die, nou ja, wat staan daar? Donuts en weet ik het, cakejes. En dan denk ik, nee, ik ga hier gewoon lekker van genieten. En als we nog een dagje er zijn, dan neem ik misschien iets anders. Maar ik neem het niet en ik neem het echt of of. En daar kan ik super van genieten. En ik voel mezelf helemaal niet zielig.

Nee, sterker nog, juist in je kracht dus eigenlijk zeg je. Juist lichter. Het maakt natuurlijk alles wel makkelijker als je je goed voelt over jezelf. Als je trots bent op jezelf. En dat is natuurlijk eigenlijk wat jij precies zegt.

Ja, en wat natuurlijk ook heel erg leuk is, is dat ik superveel complimentjes krijg.

Ja, je lacht ook helemaal. Je straalt er helemaal van. Wat leuk. Nog steeds, na drie jaar.

Ja, nog steeds.

Wat een bijzonder.

En ook van mensen waar ik het echt niet van verwacht. Ik geloofde mij het van. Maar ja, het is gewoon echt heel leuk.

Nee, maar het is wel zo.

Omdat ze zeggen van, je bent sportief. En jullie lopen altijd. We wonen op een ommuurde estate. Dus ja, wij lopen heel veel hier. Ja, iedereen kent ons een beetje. En dan krijg je van, ja, maar hoe oud ben je? Dan zeg ik, nou, 72. Ja. Wat? En dan denk ik, yes.

Ja, nou, dat snap ik helemaal, Aat, absoluut. En dat verdien je ook. Ontzettend leuk om te horen. Is er nog iets wat je zegt van, nou, dat zou ik nu nog wel mee willen geven aan mensen die luisteren?

Nee, want ik denk dat ik heb net gezegd dat als je twijfelt, moet je het gewoon gaan doen. Zorg goed voor jezelf. Investeer in jezelf. En pak die moeite, pak dat moment. En juist omdat je het waard bent. En dat echt heeft voor mij ook zo'n verschil gemaakt. En de manier waarop ik naar mezelf kijk. En dat is gewoon echt iets waar ik zo ongelooflijk blij en dankbaar voor ben. Want ja, ik heb nooit geloofd dat ik er goed uit zag of zo. En nu kan ik in de spiegel kijken en dan denk ik, ja kijk, daar mag je best trots op zijn. Dat ben ik, ja. Dat ben ik. Dat ben ik, ja. En dan ben je ook vrijer. Dan doe je ook vrijer. En dat is denk ik ook dat lichter leven.

Ja, want ook in contact met anderen. Inderdaad hoe je jezelf laat zien. Niet alleen qua gewicht, maar natuurlijk echt op veel breder vlak werkt dat door.

Ja, nou ja, dat is ook eigenlijk het allerbelangrijkste natuurlijk van wat het met jou persoonlijk doet. Je hebt wel eens gezegd, en dat was wel

Grappig, want dat kwam vanmorgen ook wel een beetje, of gisteren, in ons groepje. Het is gek, de weegschaal is nog niet naar beneden. Maar ik voel me wel slanker.

Ja. En zo werkt het. Want je brein werkt zo. Ik ga me leuk kleden. Of ik heb zin om een keer mijn nagels te lakken. Nou, ik noem maar eventjes iets raars. Maar dat zijn van die kleine dingen die je gewoon net eventjes weer zo'n boost geven. En ja, dat is wel leuk. Kijk, het gevoel wat je over jezelf hebt wordt vaak niet bepaald door wat je hebt, maar door wat je doet. Dus op het moment dat jij het weer doet, voel je je weer beter. En krijg je weer zin om je leuk aan te kleden en je nagels. En al die dingen die je zegt, om je zichtbaarder te zijn. En dat is natuurlijk wel heel mooi.

Nou, ik herken dat ook hoor. Want ik heb wel een tijdje gehad dat ik even niet zo lekker in mijn vel zat. Dat er bepaalde dingen gebeurden in mijn leven. En dat het leven gebeurt, gewoon. Daar kun je verder weinig aan doen. En toen heb ik ook even aangesloten. Niet vanwege mijn gewicht, maar gewoon omdat ik dacht van ja, ik ben even niet zo blij, ik ben even niet zo dit, hoe kan ik dat doen? En ook daar helpt het gewoon in, omdat je opeens dan weer ook de goede dingen moet benoemen. Terwijl als je nou eventjes in zo'n beetje donkerdere periode zit, dan ben je geneigd om alles wat niet zo lekker gaat te benoemen, maar wat goed gaat, dat vergeet je dan. Terwijl het eigenlijk juist dan heel belangrijk is om dat wel te doen. Dus daarom zeg ik gewoon, ik ben zo blij dat ik jou ontdekt heb. Dat meen ik echt, want dat heeft echt een grote verandering gemaakt, omdat je anders gaat denken. Omdat je echt anders gaat denken.

Ik ben ook blij, Aat, dat jij mij ontdekt hebt en ik jou nu al voor de tweede keer in deze podcast. En ik vind het heel erg inspirerend om te horen hoe jij erover praat en wat het met jou heeft gedaan. En wat er in jouw leven is veranderd. En je zit er stralend bij op je 72ste zo fit. Ik vind je echt een inspiratie. Dus ik wil je ontzettend graag bedanken dat je weer mee wilde werken.

Graag gedaan.