Podcast / Aflevering 64

Het geheim van slanke mensen · aflevering 64

64 – Gastvrij zijn zonder gevulde koeken

Door Mieke Kosters26 oktober 2022Tekst bijgewerkt 7 november 202612 minuten

0:0011:59
Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit hoe je gastvrij kunt zijn zonder overdaad aan lekkers in huis te halen. Mieke Kosters legt uit dat de overtuiging dat gastvrijheid gelijkstaat aan veel eten leidt tot een gewoonte waarbij je jezelf een vrijbrief geeft om te veel te eten bij visite. Deze aflevering is voor mensen die willen afvallen zonder dieet en merken dat ze bij bezoek veel lekkers inslaan en opeten.

Hoe kan ik gastvrij zijn zonder te veel lekkers in huis te halen?

Mieke Kosters legt uit dat je voldoende in huis kunt halen zonder extra veel te kopen, en dat het helpt om dingen te kopen waar je zelf niet heel erg van houdt zodat je er makkelijker vanaf blijft.

Waarom eet ik te veel als er visite komt?

Mieke Kosters legt uit dat je jezelf bij een speciale gelegenheid vaak een vrijbrief geeft omdat je denkt dat het dan wel mag, waardoor je extra veel koopt en het teveel later zelf opeet.

Hoe verander ik gewoontes rond eten bij visite?

Het begint met bewustzijn en eerlijk zijn naar jezelf over je eigen gewoontes, zegt Mieke Kosters, en daarna zoek je een praktische oplossing zoals minder inkopen of pas iets halen als het nodig is.

Waarom saboteer ik mezelf bij afvallen als er mensen op bezoek komen?

Mieke Kosters legt uit dat de overtuiging dat gastvrijheid gelijkstaat aan veel eten in huis een gewoonte is die niet helpend is als je wil afvallen of slank wil blijven.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Je kunt gastvrij zijn zonder gevulde koeken.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Ik kom van de wind nog aan, het zit gewoon in mijn genen. Heb jij genoeg van je gewicht, je eetgedrag en je eigen smoesjes? In deze podcast onthul ik de geheimen van slanke mensen.

Mijn naam is Mieke Kosters, ik heb ruim 300.000 boeken verkocht over eetgedragsverandering en ik ben bezig met mijn achtste boek, Succesvolle Afvallers, die eten niet. Op SkinnyMinds.nl vind je alle informatie over mijn trainingen, events en programma's. Pak ook die regie. Elke dag chocola, 12

Kilo eraf. Het kan. Ik wil het deze keer heel graag hebben over gastvrij zijn zonder gevulde koeken.

Nou, in mijn eerste boek staat deze quote, hè. Je kunt gastvrij zijn zonder gevulde koeken. En die quote komt natuurlijk niet zomaar helemaal uit de lucht vallen. En ik ben opgegroeid met het idee dat lekker eten in huis hebben, veel eten, extra lekker eten, ja, dat hoort bij gezelligheid, dat hoort erbij.

Als er mensen op bezoek kwamen, dan zei altijd bij ons wel één iemand van, nou, ik zorg wel voor wat lekkers. Dat lekkers, ja, dat had een betekenis, dus dat was niet alleen gezellig, maar dat betekende ook gastvrij. Wees welkom, leuk dat je komt. Ik maak er wat van, ik maak er wat gezelligs van, ik maak er wat van voor jou.

En ja, dat is in ieder geval hoe ik ben opgegroeid. Dus gastvrij zijn zonder gevulde koeken was voor mij niet normaal in ieder geval.

Sterker nog, ik heb tijden gehad dat als ik dan bij mensen kwam die niks in huis hadden, ja dan moest ik daar echt wel even aan wennen. Dat vond ik dan karig, een beetje saai misschien ook wel. Nou, als ik heel eerlijk ben, zelfs misschien wel een beetje knieperig. Ik weet het niet precies wat ik allemaal dacht. Maar ik had er wel een beetje onheimisch gevoel over. Ik denk zelfs wel een beetje een oordeel over. En dat oordeel is gelukkig, kan ik wel zeggen, wel echt verdwenen.

Toen ik steeds meer in mijn eigen eetrelatie ging duiken. En ik kwam er al heel snel achter dat, ja, als het heel gezellig is ergens, dan maakt het echt geen snaars uit. Tenminste, voor mij niet. Wat ik te eten kreeg bij mijn thee. Of er überhaupt iets bij de thee was.

Ik weet dat ook nog wel in die tijd dat ik net begon. Daar staat ook een foto van in mijn boek. Dat ik stond te genieten van een kop koffie. Zonder iets erbij, vraagteken.

Want ik weet nog dat ik toen een keer een vriendin had. En die zei, oh dat ik dan zo lekker zocht als ik wakker word. En dan de zon schijnt en dan ga ik zo buiten zitten en dan neem ik een heerlijke kop koffie. Nou, dat was voor mij destijds. Ja, ik kan me nu eerlijk gezegd, kan ik me dat bijna niet meer voorstellen. Of ik kan bijna niet meer dat gevoel oproepen. Maar ik weet nog dat dat toen voor mij echt ongelofelijk was. Hoe kon je nou genieten van alleen koffie? Genieten was koffie met iets lekkers erbij.

Nou, zo was dat voor mij dus ook als het gaat om gezellig zijn en als er mensen op bezoek kwamen.

Dus ja, toen ik, nou ja, wat ik al zei, toen ik echt bezig ging met afvallen zonder dieet, keek ik natuurlijk steeds meer naar mijn eigen gewoontes. Wat zijn nou dingen die jij doet die misschien niet helpend zijn als je een andere eetrelatie wil, als je wil afvallen, als je vooral ook nooit meer wil aankomen.

Nou, deze dus: veel lekkers in huis halen als er mensen op bezoek kwamen, als ik wist dat er visite kwam, of als we iets gepland hadden, maar eigenlijk had ik meestal wel iets in huis voor het geval dat er misschien wel iemand zou komen. Dat was wel een ding, dat was een gewoonte, waar ik dacht van ja, daar moet ik toch eens echt in duiken.

Want als ik echt eerlijk was, toen ik echt eerlijk werd naar mezelf, dacht ik, ja, het is niet alleen maar zo dat ik lekkere dingen in huis haal voor die visite. Ik haalde vaak extra veel lekkere dingen in huis als er visite kwam. En dat was onder het mom van, haha, wat overblijft, ja, dat is voor Bassie. Als je een diëter bent, wat ik ook was, dan is dit vaak hoe je denkt.

Dus je denkt bij allemaal lekkere dingen, zeg je, ja, ik mag dit, ik mag dit eigenlijk niet. Ik moet afvallen. Maar ja, als er een speciale gelegenheid is, dus als er een feestje is of als er visite is, ja, dan haal je het natuurlijk wel in huis. Dan mag het wel. En dan ga jij ook niet zelf op een houtje zitten bijten. Dus ja, het leven moet wel leuk blijven. Het moet wel gezellig zijn. Ik moet wel gastvrij zijn voor anderen. En zo praat ik dat dan goed. Dat is eigenlijk hoe ik het dacht. Het mag wel als er dus mensen komen op bezoek.

Eerlijk dus, als ik echt eerlijk was, moet ik zeggen dat ik dus die gelegenheid met beide handen aanpakte. Ik gaf mezelf eigenlijk een vrijbrief om los te gaan op het moment dat ik wist dat de mensen kwamen en ik in die supermarkt liep. Ik kocht extra veel. En wat er over was, ja dat mocht ik dus ook opeten. Want ja, daar had ik verschillende redenen voor. Eén ervan was ja weggooien, zonde. Het tweede was, ja, het kon maar beter op zijn, want als het op was, dan had ik er tenminste geen last meer van, dan had ik er geen gedoe meer mee. Dus, ja, dat klopte helemaal niet. En dat gastvrij zijn met gevulde koeken was dus echt een gewoonte, waarmee ik mezelf een vrijbrief gaf om door te slaan, om echt teveel te eten.

Nou, nogmaals, toen ik begon met afvallen en ik erin dook en ik hierachter kwam, ik hier eerlijk over was naar mezelf toe, toen dacht ik, ja, hier moet ik echt wel wat mee. Hier wil ik wat mee. Ik wil dit anders. En dat betekent aan de ene kant gewoon heel bewust stilstaan bij mijn overtuiging. Is het werkelijk waar dat je alleen maar gastvrij bent als je heel veel eten in huis hebt?

Nou, het antwoord werd mij wel duidelijk in die tijd. En dat is nee. Want ik ging natuurlijk naar steeds meer slanke mensen kijken. En ik had echt vriendinnen, die hadden echt niet heel veel lekkers in huis. Maar het was supergezellig. Ik voelde me absoluut welkom.

Dus toen ik dat eenmaal van mezelf besefte, hey, dit zit in mijn hoofd. Dit is niet dat zij niet gastvrij is, maar ik leg een gekke koppeling tussen gastvrijheid en eten. En als ik die loslaat en er anders naar kijk, dan heb ik helemaal geen oordeel erover. Dan is het supergezellig. Dan gaat het veel meer over het contact wat je samen hebt, bijvoorbeeld. Of in hoeverre iemand zegt, tuurlijk, kom erin. Ik zet mijn werk wel aan de kant, kom erbij. Dat is ook gastvrij zijn, ik doe maar wat.

Maar goed, dus ik dacht, ik moet hiermee gaan experimenteren. En wij hebben nu veel vaker minder in huis. Ik heb niet het idee dat iemand zich in de afgelopen jaren, nou, het is natuurlijk nu ook al ruim 15 jaar of 16 jaar, ik heb niet het idee dat iemand zich minder welkom heeft gevoeld in de afgelopen jaren. Of, nou ja, als dat al zo is, dan is dat waarschijnlijk iemand die hier zelf een issue mee heeft. Maar ik heb het in ieder geval nooit gemerkt en het is ook nooit zo voor mij geweest. Ik heb ook nooit, ook maar enigszins dat gevoeld.

En het is ook niet zo dat wij nu karig zijn geworden als we een feestje geven of als er een boel is of een etentje hier thuis is. Dan haal ik nog steeds absoluut voldoende eten in huis en ook lekkere dingen. Maar ik ben er wel eerlijker over naar mezelf. En ik neem mezelf in bescherming. Dus ik heb een aantal dingen feitelijk veranderd in mijn gedrag.

Het eerste is, ik koop niet langer veel te veel. Ik koop gewoon voldoende, dus echt genoeg, maar niet extra veel wat ik dan zelf later alsnog op kan eten. En wat ik ook doe, en dat is gewoon slim vind ik, ik koop ook dingen waar ik zelf niet heel erg van hou. Vroeger ging ik juist dingen kopen die ik super lekker vond, want ja, het mocht met zo'n etentje of feestje. Nu denk ik, ja weet je, ik heb liever wat dingen in huis waar ik zelf makkelijker van afblijf. Ja, dat vind ik gewoon praktisch, vind ik gewoon handig. Heb ik ook niet dat gedoe mee op. Dus dat is een van de oplossingen die ik heb gekozen.

En de derde is dus, wat ik al zei, ik heb echt mijn overtuiging in die zin aangepast. Ik realiseer me dat gezelligheid, aandacht en ook dus gastvrijheid niet zit in het eten of de hoeveelheid eten of het type eten wat je hebt, maar in mij, in de mensen, in hoe ik aandacht geef, hoe ik gesprekken met ze voer, hoe ik luister, hoe ik welkom heet, hoe ik open sta, et cetera, et cetera.

Nou, bovendien heb ik nog een vierde. En dat is, het is ook wel eens zo dat er mensen spontaan komen en we eigenlijk heel weinig in huis hebben. Tja, dan denk ik, we kunnen altijd wat halen. We kunnen het altijd oplossen. En dat doen we dan ook wel eens. Nu woon ik in Amsterdam. Nou, je hebt echt altijd op elk moment van de dag alle mogelijkheden om te halen. Maar volgens mij is dat waar je ook maar woont. Er is altijd wel wat te regelen. Desnoods even naar de buren lopen. Dus dat is nog een vierde optie. Ik hoef het niet meer van tevoren te hebben. Ik hoef me niet meer voor te bereiden erop. Maar ik kan het ook oplossen als het moment daar is.

En we betrekken iets lekkers of met z'n allen of we willen iets. En we hebben het niet in huis. Maar ik ga niet meer het hele huis al vol stouwen met lekkere dingen. Uit angst dat ik anders niet gastvrij genoeg ben. En dus niet extra veel halen. Dat zijn die denkfouten die ik niet meer maak.

Heb jij dit nog wel? Denk jij eigenlijk nog wel op deze manier? Dan geef ik je op een briefje aan dat de kans in ieder geval veel groter is dat je iemand bent met overgewicht. Ik ken namelijk niet zo heel veel mensen met een gezond gewicht die dit zo sterk voelen. Die dit gedrag nog hebben. Nou hè, dat extra veel kopen, dat extra lekker, dat et cetera.

Want wat betekent het? Het betekent eigenlijk dat je eten veel meer waarde geeft dan dat het heeft. Eten betekent dan aandacht voor jou. Eten is misschien zelfs wel liefde of dus die gastvrijheid. En daar zit een overtuiging of een patroon of een associatie, hoe je het ook maar wil noemen, die niet handig is als je wil afvallen, als je slank wil blijven.

En het tweede is, ik denk ook, als jij dit dus nog hebt, als jij dit herkent,

Dat je veel meer kans hebt dat je zelf ook heel veel moeite hebt met afzeggen of nee zeggen tegen dingen die anderen gekocht hebben of die andere mensen je aanbieden. Want dat is hetzelfde, daar geldt natuurlijk diezelfde associatie op. En dus heb je eigenlijk een dubbel probleem als je deze overtuiging nog hebt.

Nou, over hoe je op een goede manier nee zegt tegen anderen, dan ga ik het nog een keer in een volgende podcast over hebben. Maar zelf gastvrij zijn zonder die gevulde koeken, dat kun je echt aanleren. En dat begint met bewustzijn.

En dat echte eerlijk zijn naar jezelf. Hoe doe jij dit? Hoe ga jij er mee om? En daarnaast ga je bedenken, hoe kan ik dan gastvrij zijn? Zonder overdaad. Hoe kan ik gastvrij zijn zodat ik mezelf niet in de moeilijkheden breng. Zodat ik zelf me wel gewoon aan mijn manier van eten kan houden. Want dat is op dit moment belangrijk voor me. Daar ben ik mee bezig. Dat vind ik belangrijk. En daar kies ik ook voor.

En dan ga je op zoek naar die praktische oplossing. Nou, je kunt doen wat ik doe. Dus minder in huis halen. Minder lekkere dingen in huis halen. Pas iets halen als het nodig is. Het kan van alles zijn. Maar wees je bewust dat dit een overtuiging is. Die leidt tot een bepaalde gewoonte die niet werkt als je echt wil afvallen en slank wil blijven. Je hebt hier dus echt iets in te doen. Er is werk aan de winkel.