Podcast / Aflevering 71

Het geheim van slanke mensen · aflevering 71

71 – Eenzame strijders eten vaak te veel als ze alleen zijn. Zo stop je daarmee.

Door Mieke Kosters11 november 2022Tekst bijgewerkt 7 november 202620 minuten

0:0019:36

In deze aflevering noemt Mieke een programma of actie zoals die toen was. Het programma is inmiddels aangepast. Lees hoe het nu werkt.

Of luister in je eigen app: Spotify Apple Podcasts

In deze podcast

In het kort

In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat een eenzame strijder is: iemand die steeds de behoeften van anderen boven de eigen behoeften zet. Mieke legt uit dat dit patroon ook doorwerkt in eetgedrag, want wie zijn grenzen niet bewaakt krijgt vaker hoofdhonger en eet dan te veel. Deze aflevering is voor mensen die zichzelf wegcijferen en daardoor moeite hebben met afvallen. Het antwoord van Mieke: begin met regie pakken op je eetgedrag.

Hoe pak ik regie op mijn eetgedrag?

Mieke Kosters legt uit dat regie pakken op je eetgedrag betekent dat je zelf de baas wordt over wat je eet, in plaats van dat gebeurtenissen of de behoeften van anderen dat bepalen. Je hebt hiervoor niemand nodig: je kunt dat besluit vanuit jezelf direct nemen.

Waarom eet ik altijd te veel?

Mieke Kosters legt uit dat overeten meestal hoofdhonger is: een onweerstaanbare neiging om te eten terwijl je maag geen trek heeft. Die eetdrang ontstaat volgens Mieke vooral in situaties waarin je niet voor jezelf kiest en je grenzen laat verschuiven voor anderen.

Hoe leer ik voor mezelf te kiezen?

Mieke Kosters vertelt dat voor jezelf kiezen begint bij je eigen grenzen serieus nemen en je eigen agenda niet steeds opzij zetten voor anderen. Volgens Mieke gaan anderen je grenzen ook serieus nemen zodra jij dat zelf doet.

Waarom is voor jezelf kiezen zo moeilijk?

Mieke Kosters herkent bij zichzelf de overtuiging dat je pas een goede moeder, partner of werknemer bent als je altijd voor anderen klaarstaat. Die overtuiging maakt volgens Mieke dat je steeds je eigen grenzen verschuift, ook rond eten.

Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.

Die eetdrang ontstaat altijd in situaties waarin je niet on top of things bent, maar waarin dingen je overkomen, waarin je dingen laat gebeuren, waarin je frustraties bijvoorbeeld voelt.

Hoofdstukken

Luister direct naar één onderdeel

Luister ook

Welke aflevering past bij jou?

Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!

Naar de podcast-advies tool

Gratis Startweek

Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!

Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.

Ja, ik doe mee met de Startweek

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Ha, daar zijn we weer. Het is weer tijd voor een nieuwe podcast. Mijn naam is Mieke Kosters. Superleuk dat je luistert. Nou, zoals je misschien al herkent of weet als je al een tijdje luistert, is dat ik steeds met een soort ander intro begin. Ik ben een beetje aan het kijken wat nou het beste werkt. Nou, ik ga het nu proberen met gewoon een tekst die ik opneem en daar zet ik een muziekje onder. En daarna begint dan de echte podcast. Dus laat me maar weten wat jullie ervan vinden, want daar ben ik wel benieuwd naar.

Nou, de podcast, mijn naam is dus Mieke Kosters, zei ik al. Ik heb heel veel boeken geschreven over afvallen zonder dieet, wel zeven. En ik ben bezig met mijn achtste boek. Ik heb er nog veel meer van verkocht, namelijk meer dan 300.000. En nou ja, ik hoop natuurlijk dat dat doorgaat met mijn nieuwe boek straks. Maar goed, zover is het nog niet. Ik plaats elke maandag, woensdag en vrijdag een nieuwe podcast online. En deze week wil ik het eens hebben over eenzame strijders. En daar heb ik gisteren een inspiratiemail over geschreven en rondgestuurd.

En daar kreeg ik zoveel reacties op dat ik dacht, nou dat is echt een goed onderwerp voor een podcast. Dus nou, ik deel het graag deze week. Daar gaan we.

Goed, eenzame strijders dus. Nou, wat bedoel ik daar precies mee? Nou, ik kwam er eigenlijk op omdat ik deze week, heeft mijn zoon een toetsweek, mijn dochter heeft er net eentje achter de rug en ze willen altijd heel graag dat ik ze overhoor. Nou, dat doe ik ook met liefde. Maar het betekent voor mij, normaal gesproken is dat vaak 's avonds dan overhoren.

Alleen, ik ben tegenwoordig, sinds eind vorig jaar juni heb ik besloten om weer zelf alle deelnemers aan mijn training en zo te begeleiden. Daar ben ik mee begonnen echt in september met een nieuw programma. En dat doe ik vanaf nu ook weer elke week voor iedereen die een training of een cursus volgt. Dat betekent dat mijn avonden redelijk gevuld zijn. Omdat ik moet die live sessies wel geven op de avonden. Omdat mensen overdag natuurlijk ook zelf een baan hebben en andere dingen te doen hebben. Dus al een tijdje doe ik dat eigenlijk.

Dat betekent ik heb maandag voetbal. Dat is ook heilig voor mij. Nou, dinsdag geef ik sessies. Woensdag geef ik sessies. Dus mijn avonden zijn eigenlijk best wel druk. En ja, dan heb ik dus niet meer zoveel ruimte voor mijn moederlijke taken zoals dat overhoren.

Nou, dus zeg ik, nou laten we dat dan even de ochtend doen voordat je de toets hebt. Mijn zoon heeft het vaak 's middags ook gewoon toetsen. Of nou, dan zeg ik dus ochtend en zeg ik, nee, ik kan het niet dan, kan het niet 's middags, kan het niet zus. En weet je, ik schuif wel, merk ik. Dus dan zeg ik, oké, nou dat is ook goed. En dan ga ik een beetje kijken, hoe kan ik dat allemaal inpassen?

En dit is heel herkenbaar voor mij. Nou, ik ga je straks vertellen dat echt heel veel veranderd is in mijn leven wat dit betreft. Maar vroeger deed ik dit echt heel veel. Was het altijd, ja, als er iets nodig was, ja hoor, is goed, ik werk toch veel thuis. Ik schuif al met mijn agenda, ik ben er wel.

En met als gevolg, en dat was toevallig nu, zo'n toetsweek doet me daar weer aan denken. Maar dat was niet alleen toetsweek, het was eigenlijk op heel veel gebieden. Als ze ziek was, als ze een kindje opgehaald moest worden uit de crèche vroeger, weet je wel? Eigenlijk al die dingen, ja hoor, ik pas me wel aan. Ik ga wel later hardlopen of niet, of ik pas mijn werkagenda wel aan. Ik regel hoe dan ook dat het allemaal lukt.

En ja, voor hen, ook al ging dat, of gaat dat nu nog steeds wel af en toe, maar ten koste van mijn eigen plannen, van mijn eigen agenda. En het gevolg daarvan is dat ik eigenlijk een beetje geleefd word. Ik ben zeg maar niet honderd procent de baas over mijn eigen tijd, over mijn

Eigen agenda in zo'n situatie. En ik moet eerlijk zijn, want ik doe dat zelf, maar als ik niet uitkijk, raak ik er toch wel een beetje gefrustreerd van. Want ik baal van dat ik niet zelf bepaal en niet zelf, eigenlijk honderd procent de baas ben, weet je. En als ik dus niet uitkijk, schiet ik zo in, nou, arme ik, zoals ik het altijd noem. En dat betekent eigenlijk een beetje de klagerige stand. Dan zeg ik dingen, waarom sta ik er ook altijd alleen voor? Dat is dan vooral gericht op mijn man. Waarom blijft hij niet thuis van zijn werk? Dat soort dingen. Of waarom ben ik altijd degene die wel schuift met de agenda? Mijn kinderen niet. Niemand vindt mijn werk belangrijk, want dat kan altijd wel wijken. En waarom nemen mijn kinderen dan geen eigen verantwoordelijkheid en houden ze zich aan hun afspraken? Misschien herken je het, maar dat soort dingen, dat soort gedachten schieten dan zo door mijn hoofd voordat ik het doorheb.

En weet je, laten we eerlijk zijn. Deze hele situatie ligt natuurlijk niet aan anderen. Deze hele situatie ligt volledig, honderd procent aan mijzelf. De vraag die ik moet stellen is, waarom neem ik geen verantwoordelijkheid voor mezelf? Voor wat ik belangrijk vind, voor mijn grenzen. Voor mijn afspraken die ik gemaakt heb. Ik kan mijn frustratie dus wel op anderen botvieren. Maar er is natuurlijk maar één persoon die hier aan zet is. Die hier wat aan kan doen. En dat ben ik zelf.

Kijk, als ik mijn eigen grenzen niet serieus neem. Als ik mijn agenda niet serieus neem. Mijn werk, mezelf gewoon niet serieus neem. Ja, dan doen anderen dat ook niet. En als ik dat wel ga doen, als ik daarop ga staan. Ja, natuurlijk gaan anderen dat dan ook doen. Dat is misschien wel even wennen. Ik denk dat mijn kinderen wel even moeten slikken. Als ik niet pardoes alles opzij zet om ze te overhoren. Maar als ik daar duidelijk in ga, dan begrijpen ze dat helemaal prima.

Ik denk, ik heb er wel eens over nagedacht van waarom schuif ik nou zo makkelijk? Of schoof, moet ik eigenlijk zeggen. Maar goed, waarom deed ik dat of doe ik dat? En ik denk dat dat komt omdat ik, als je echt diep kijkt in mezelf, dat er een

Soort overtuiging zit. En die is, je bent een goede moeder als je er altijd bent voor je kinderen. Iets in die hoek zal het zijn. Een goede moeder moet er altijd zijn. Maar kijk, ik heb mezelf echt gechallenged daarop, op die gedachte, op die overtuiging. Want in hoeverre ben ik er echt voor ze op een goede manier? Als ik steeds over mijn eigen grens heen ga. Welk voorbeeld geef ik dan als moeder? En weet je, eerlijk is eerlijk, uiteindelijk word ik er veel minder leuker moeder van, minder leuk mens, denk ik zelfs. Want ik word chagrijnig. Ik ga hun dingen verwijten. Ik ga klagen.

Wat ik ook doe, is ik schiet dan eigenlijk, ik sla vaak een beetje door. Dan zeg ik, ik neem eigenlijk de verantwoordelijkheid van iedereen over. Ik bedoel, waarom zou ik dit doen? Waarom zou ik hun redden als zij zich niet aan een afspraak houden? Eigenlijk geef je daardoor vaak weinig vertrouwen. Dat geldt voor mijn partner, die zink ik ook van nou laat mij maar. Bij mijn kinderen. En dan denk ik, nou laat mij maar even, dan gaat het sneller, dan is het beter. En in wezen geef ik hun dus heel weinig vertrouwen daarmee. Eigenlijk zeg ik, laat mij maar, ik kan het beter. Dat is de boodschap die je onbewust eigenlijk uitzendt.

Ja, nogmaals, gelukkig herken ik deze patronen inmiddels al een tijdje in mezelf. Ik weet dat ik dit vroeger nog vele, vele, vele malen erg had. En ik ga er echt heel anders mee om tegenwoordig. Ik sta veel, veel vaker voor wie ik ben, wie ik wil zijn. Ik ben veel duidelijker naar anderen. Ik geef hun ruimte zelf verantwoordelijkheid te nemen en ik neem mijn verantwoordelijkheid. Ik ben gewoon weer de baas over mijn leven en mijn agenda. En in the end word ik daar veel blijer

Van, veel gelukkiger en mijn omgeving ook. Nou, dit was natuurlijk een heel lang verhaal en ik heb het woord eten en afvallen eigenlijk helemaal niet genoemd. Dus je kunt je afvragen, waarom vertel je dit? Wat heeft dit nou met eten en afvallen te maken? Nou, wat mij betreft heeft het echt op verschillende manieren ermee te maken.

Ten eerste, ik heb ooit eens de quote gehoord. The way you do one thing, the way you do anything. Oftewel, hoe je één ding doet, doe je alles. En als jij dit gedrag van het zo verschuiven van je eigen grenzen om anderen te helpen of om anderen te pleasen. Als je dat herkent, dan schuif jij vermoedelijk ook je eigen grenzen snel als het gaat om eten en afvallen. Dan pas je hoogst waarschijnlijk zo je eetplending af als het even niet uitkomt. Of als er visite is, of als andere mensen je wat aanbieden, of als het even moeilijk is zelfs.

Dus als jij, hoe je één ding doet, doe je alles. Als jij je wel aan je eigen eetplan wil houden, als jij de afspraken met jezelf 100% serieus wilt nemen, dan is het dus zaak om daar echt verantwoordelijkheid voor te nemen. Echt die grenzen aan te geven, je eigen behoeftes prioriteit te maken. Daar gaat het om, jezelf op nummer één zetten. Als jij die behoefte hebt om echt fitter te worden, om echt af te vallen, dan is het super belangrijk dat je kiest voor die behoefte, wat er ook gebeurt. Dat je dat op zo'n manier inpast in je leven, dat je daar duidelijk over kunt zijn, naar jezelf en naar anderen. Want dan houdt iedereen er meer rekening mee. Nou, jijzelf voorop. Dat is de eerste.

Maar het tweede is dat als jij gevoelig bent voor hoofdhonger, zeg ik maar even,

Weet je nog wat het was? Dat was die lijn, als je echt trek hebt en je hebt de neiging om te eten, dat je zo'n lijn onder je hoofd trekt. En dan heb je, dan moet je bedenken, waar zit mijn lekkere trek? Zit het in mijn hoofd boven de lijn of zit het in mijn maag onder de lijn? Nou, negen van de tien keer is overeten doe je uit hoofdhonger. Dat is dus die onweerstaanbare neiging eigenlijk om te eten, terwijl je eigenlijk helemaal geen trek hebt. En terwijl je liever wilt afvallen.

Maar als je daar gevoelig voor bent, wat dus de meeste mensen met overgewicht zijn, dan krijg je steeds meer eetdrang, steeds meer hoofdhonger in situaties waarin je niet voor jezelf kiest. Dat is het mechanisme. Die eetdrang ontstaat altijd in situaties waarin je niet on top of things bent, maar waarin dingen je overkomen, waarin je dingen laat gebeuren, waarin je frustraties bijvoorbeeld voelt.

En waarom krijg je dan die eetdrang? Omdat je die frustratie die er dan is, eigenlijk niet wilt voelen aan de ene kant. Maar het kan ook zijn omdat je het gewoon niet zo goed aandurft om je grenzen te stellen. Omdat je daar tegenop ziet. Omdat je denkt dat je dan geen goede moeder bent. Of geen goede vrouw, of geen goede vriendin, of geen goede werknemer ten opzichte van je baas. En je ziet er dan zo tegenop om voor jezelf op te komen. Maar ja, dat je liever nog een keertje extra naar die kast loopt.

Ach, en weet je, dat zijn ook nog vaak de mensen die dat het liefst stiekem doen. Alleen als niemand het ziet. Want wat levert het je op? Ja, zodra je wat lekkers in je mond hebt, hoef je even nergens over na te denken. Je hoeft niks aan te gaan, je hoeft geen gesprekken te voeren, je hoeft niet voor jezelf op te komen. Je hebt gewoon een lekkere smaak in je mond en je doet daar toch niemand kwaad.

Nou, dit bedoel ik met eenzame strijders. Ben jij ook zo'n eenzame strijder? En dat zijn dus mensen met veel verantwoordelijkheidsgevoel. Dat zijn mensen die het heel graag goed willen doen. Vooral voor anderen, voor de omgeving. Die altijd klaarstaan. Dus een eenzame strijder die heel veel dingen oplost. Die heel veel verantwoordelijkheid overneemt eigenlijk van anderen. Dus heel veel dingen oplost. Niet alleen, of misschien juist wel niet voor zichzelf. Maar vooral voor de omgeving. En daarin zichzelf verliest. Te vaak in ieder geval.

En dat zal heus niet altijd zijn. Tenminste, bij mij was dat ook absoluut niet, maar toch gebeurde het wel regelmatig. En dan die onderstroom die ik dan voelde, ja, daarop ging ik vaak eten. Dus als jij jezelf verliest door altijd maar bezig te zijn met de behoeftes van anderen in plaats van met je eigen behoeftes, dan ben je die regie over eten ongetwijfeld te vaak kwijt. En dat betekent dat je geen regie hebt op je eetgedrag en dus ook niet op je gewicht, dat je weer aankomt.

Nou, dit is een heel goed voorbeeld wat mij betreft van een patroon wat je werkelijk kunt veranderen. Dat heb ik zelf gedaan. Wat ik al vertelde, ik weet echt veel beter wat mijn valkuilen zijn. Ik weet hoe ik in elkaar zit. Ik weet dat ik hier alert op moet zijn voor mezelf. En ik moet daar ook op handelen. En dat doe ik. Ik kies veel, veel vaker voor mezelf. Ik geef veel beter mijn grenzen aan. Ik ben veel duidelijker naar iedereen. En dat is het effect van regie pakken.

En ik ben daarmee begonnen door regie te pakken op mijn eetgedrag. En dat is ook altijd mijn tip naar iedereen. Dan zeg ik, als jij dit herkent, dat je op meer fronten in je leven niet altijd regie hebt. Begin dan, en je hebt het en je wil gaan afvallen. Begin dan bij het pakken van die regie op je eetgedrag. Want in wezen is het ook eenvoudig. Zoals het ook eenvoudig is om erin te vluchten, in eten, overeten. Is het ook eenvoudig om die terug te pakken. Want je hebt er helemaal niemand voor nodig. Jij kunt dat zelf nu vanuit je tenen dat besluit nemen. Daar kun je direct mee beginnen. Daar heb je verder niks of niemand voor nodig.

En als je de regie pakt op je eetgedrag, dan voel je je zoveel sterker, zoveel krachtiger, zoveel trotser. Ik voelde me zoveel aantrekkelijker. En dat heeft weer ontzettend veel effect op al die andere aspecten in mijn leven. Want als je je beter voelt hierover in hoe je voor jezelf zorgt, dan doe je dat automatisch. Ook als het gaat om je agenda, als het gaat om keuzes maken, als het gaat om afspraken die je wil.

Vroeger vond ik het bijvoorbeeld lastig om af te spreken met vriendinnen, als ik dat de week ervoor ook al had gedaan. Mijn man deed dat rustig twee weken achter elkaar, maar ik dacht, ja, kan ik dat wel maken? Dat zijn allemaal voorbeelden ervan. En nu denk ik, nee, ik heb hier heel veel behoefte aan en dan regelen we het wel. Hij kan net zo goed iets regelen dan ik, maar dat gaat gewoon in goed overleg, en dat gaat gewoon op een hele normale manier. En dat geeft me zoveel meer vrijheid.

En dat is het effect van regie pakken op je eetgedrag. En daarom is dat wat mij betreft zo belangrijk en waardevol. En ook gewoon echt heel leuk. Het maakt je leven leuker. Het gaat dus niet alleen maar om je gewicht of om je gezondheid of om je spiegelbeeld. Ja, natuurlijk is dat fantastisch als je afvalt.

Maar afvallen gaat niet alleen om wat je eet. Het gaat ook om wat je weg eet. Niet alleen om wat je in je mond stopt, maar ook waarom je eet wat je weg eet.

Nou, ik zeg altijd iedereen kan afvallen. En dat is 100% waar. De meeste mensen die bij mij in mijn trainingen zitten, zijn ook al wel eens afgevallen. Die weten dat ze het kunnen. Maar je moet het weer echt willen. En dat betekent niet zozeer... Kijk, iedereen wil wel slank zijn, maar willen in de zin van dat je echt bereid bent om naar jezelf te kijken. Dat je echt bereid bent om patronen te doorbreken en die regie te pakken, in actie te komen. En niet langer in je eentje te blijven strijden.

Als jij ervoor openstaat om echt je patronen te doorbreken, om echt aan de slag te gaan met afvallen zonder dieet, om echt eerst een basis eetpatroon, een manier van eten te ontwikkelen waarmee je blij bent en daarna aan de slag te gaan met die patronen die er komen, dan hoef je dat echt niet in je eentje te doen. Dan sta je er niet alleen voor, want dit is precies waarom ik mijn nieuwe training bijvoorbeeld heb ontwikkeld. Omdat ik zo goed weet hoe het werkt, zoveel ervaring heb, niet alleen zelf, maar ook in het begeleiden van mensen, dat ik je echt daarbij kan helpen. Met inzichten, nieuwe inzichten, met humor, met lichtheid. En dat jij die mildheid en daadkracht in jezelf krijgt.

Nou, dat is waarom ik dit werk ook zo leuk vind. Om dat te kunnen doen met andere mensen. Misschien heb ik het al wel eens eerder verteld, maar in juni dit jaar heb ik besloten om weer zelf alle deelnemers te begeleiden. En dat was in eerste instantie voor het 100 dagen programma. Maar vanaf deze week ga ik ook iedereen die een cursus of een training bij me volgt,

Wekelijks begeleiden in een sessie, een begeleidingssessie. En ja, daar heb ik ontzettend veel zin in. Mijn energie, de drive, heb ik ontzettend veel zin om daarin te gaan zetten. Om dat te gaan doen. Om echt mensen die er open voor staan, om echt naar zichzelf te kijken. Aan de slag te gaan met afvallen zonder dieet.

Nou, vind jij dit nou interessant? Ga dan snel naar de website. Want ik heb twee nieuwe trainingen gelanceerd. De eerste heet succesvolle afvallen, diëten niet. En daarin leg ik uit hoe je echt kan genieten van lekker eten. En start met afvallen en met voor jezelf kiezen. En ik vertel je wat de succesfactoren daarvoor zijn. Dat is onder meer een super aantrekkelijk doel hebben. Een aanpak waarmee je in flow komt. Het verhaal wat je jezelf vertelt. Maar ook rituelen bijvoorbeeld. En techniek en vaardigheden waarmee je je energie en motivatie weer steeds ophoogt. Nou, er zitten allerlei dingen in. Daar ga je echt stap voor stap samen mee aan de slag. En elke week kunnen we het bespreken. Kun je vragen stellen. Dan geef ik je nieuwe technieken en confronteer ik je als dat nodig is. Dat draait om keuzes maken en meer genieten van minder eten en meer bewegen.

De tweede training heet hardnekkige patronen doorbreken. En daar ga je echt veel dieper in. In die training ga ik veel dieper in op die hardnekkige patronen. Wat zijn die dan? Wat zijn jouw valkuilen? Wat zijn jouw, ja ik noem het ook wel eens schaduwkanten in jezelf? Hoe kun je daarnaar kijken zonder oordeel? En dus zonder wegeten. Maar observeren en daarop in actie komen. Maar dat betekent wel dat je pijnlijke emoties moet kunnen verdragen. Zonder chocola. Dat betekent wel.

En dat betekent ook, moet ik zeggen, dat als jij de hardnekkige patronen achter je eetdrang aanpakt, dat je minder last krijgt van eetdrang. En dat maakt natuurlijk afvallen en vooral ook slank blijven vele malen makkelijker. Als je niet zo vaak die neiging hebt om naar die kast te lopen, omdat je een hele andere manier van omgaan met moeilijke situaties hebt. Ja, dan is het eenvoudiger.

In die training ga je ook kijken naar discipline en commitment. Omdat daar vaak ook een hardnekkig patroon onder zit. En grenzen stellen, voor jezelf opkomen. Maar zonder egoïstisch te zijn.

Nou, denk jij nou? Dat lijkt me toch echt wel leuk. Misschien wel allebei de trainingen. Misschien één van de twee. Jol, kies er dan voor om niet langer die eenzame strijder te zijn. Zeker niet als het gaat om afvallen en gewicht. Je kunt hulp vragen. Ik sta voor je klaar. Andere deelnemers staan voor je klaar en willen je helpen. Video's, begeleidingssessies, masterclass, podcast. Nou ja, er is van alles.

Ik hoop dat jij, als je dit hoort, denkt yes, het is tijd voor mij ook om daaruit te stappen. Om hulp in te roepen. Om het samen met anderen te gaan doen. Omdat dat tot drie keer meer succes leidt. Zo simpel is het.

Nou, deze trainingen kun je deze week voor aanmelden met korting. Dat is alleen deze week. Vanaf 14 november half acht 's avonds geldt de normale prijs. Dan worden ze dus duurder.

Maar dat niet alleen. Op 14 november half acht begint ook de kick-off sessie voor iedereen die besluit nu mee te doen. En dat is echt een groot voordeel. Ik bedoel, je kunt deze training gewoon meedoen wanneer je wil. Ook de rest van het jaar, zou ik maar zeggen. Maar nogmaals, het is dus duurder. En dan heb je niet echt zo'n hele gezamenlijke kick-off sessie. Wat het wel heel leuk maakt om mee te doen. Omdat je dan echt met elkaar start en met elkaar aan de slag gaat.

Nou, dit wilde ik vertellen over de trainingen. Ook als je geen training meer volgt, hoop ik dat je echt wat aan deze podcast hebt. Nou weet ik dat je echt wat aan deze podcast hebt, als je die eenzame strijder ook maar enigszins in jezelf herkent.

Weet je, het gaat niet om wat anderen doen. Het gaat om kiezen voor jezelf. Staan voor jezelf. Jezelf gunnen om je eigen behoeftes prioriteit te maken. Want werkelijk, het maakt niet alleen jouw leven leuker. Het maakt je slanker. Maar het maakt je ook leuker voor je omgeving. Succes!