Het geheim van slanke mensen · aflevering 79
79 – Arme ik blijft te dik
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit wat de gedachte 'arme ik' met je eetgedrag doet. Mieke beschrijft vier vormen van arme ik: denken in tekort, alles te zwaar vinden, denken dat het toch niet lukt en negatief zijn over afvallen. Het antwoord is dat je switcht van zelfmedelijden naar zelfcompassie, van arme ik naar moedige ik die de regie pakt. Deze aflevering is voor wie merkt dat schuldgevoel en zelfmedelijden steeds weer leiden tot overeten.
Wat als ik denk dat ik geen discipline heb om af te vallen?
Mieke legt uit dat de gedachte 'het lukt me toch niet' een vorm van arme ik is die je bij voorbaat lage standaarden voor jezelf laat accepteren. Volgens Mieke ben je vaak al eerder afgevallen, dus is het feitelijk onjuist dat je het niet kan.
Hoe pak ik de draad weer op na een terugval bij afvallen?
Mieke zegt dat een terugval niet betekent dat je helemaal opnieuw moet beginnen, maar dat je gewoon weer doorgaat op de weg die je had uitgestippeld. Ze adviseert het moment niet te groot te maken en er geen megaproject van te maken.
Hoe stop ik met zelfmedelijden bij afvallen?
Mieke legt het verschil uit tussen zelfmedelijden en zelfcompassie: zelfmedelijden laat je wegzakken in arme ik en overeten. Zelfcompassie betekent dat je kijkt naar je werkelijke behoefte aan rust, slaap of ontspanning en die op een gezonde manier vervult.
Waarom saboteer ik mezelf steeds bij afvallen?
Volgens Mieke komt dit doordat je denkt in tekort in plaats van overvloed, waardoor je bang bent iets te missen en daardoor juist meer gaat eten. Ze legt uit dat er altijd genoeg lekkers is en dat je morgen ook nog kunt kiezen.
Hoe blijf ik gemotiveerd om door te zetten met afvallen?
Mieke stelt dat je moet switchen van arme ik naar moedige ik: je hoeft niet altijd zin te hebben, maar je kunt wel in actie komen en 100% verantwoordelijkheid nemen voor je eetgedrag.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Regie pakken is juist switchen van arme ik naar slanke ik, naar moedige ik, naar dappere ik, ik kies zelf, ik bepaal, ik heb regie.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Het is woensdagochtend, tijd voor een nieuwe podcast. Vaak neem ik hem een dag van tevoren op, maar we zitten nu in het WK. Gisteren was het Nederlands elftal, daarna had ik nog een sessie. En het was helemaal niet meer van gekomen, dus vandaar dat ik vanochtend klaar zit om jullie mee te nemen in een nieuwe podcast over een one-liner van mij.
Dit keer gaat het niet over een oude bekende, maar over een relatief nieuwe one-liner die ik zelf heel erg gebruik. Hij staat dus nog niet echt in mijn boeken tot nu toe. Hij komt 100% in mijn nieuwe boek. Daar speelt hij een belangrijke rol. Omdat hij ook een belangrijke rol heeft gespeeld in mijn gedachten de afgelopen maanden. En hij helpt mij steeds om net weer even dat stapje extra te zetten. Om net weer in actie te komen. Om die regie weer te pakken. Ik hoop natuurlijk jou ook.
En het gaat over deze zin. Arme ik blijf te dik. Nou, graag leg ik daar wat over uit in deze podcast.
Maar dat niet alleen. Ik wil je ook even wijzen op een actie die nu loopt. Ik weet niet wanneer je de podcast luistert,
Maar ik hoop dat het nog is voor december. Want ik heb een decemberboost bedacht. Dat is een actie. Je kunt meedoen met een training van vier weken. Maar het draait vooral om alles wat je daarnaast krijgt. Er zit een soort december sausje. Ik ga op 6, 13, 20 en 27 december geef ik een soort mini training. En daarin vertel ik wat voor mij het afgelopen jaar, 2022, mijn fitste jaar ooit geworden is. Wat betekent dat? Wat waren mijn grootste eye-openers het afgelopen jaar? Die deel ik met je. Ik ga in op de meest gebruikte denkfouten in december. Hoe komt het nou dat mensen steeds toch teveel eten? En dan in januari pas weer opnieuw willen beginnen. Maar ik ga het ook hebben over hoe je omgaat met die eettriggers. Als er zoveel eten beschikbaar is, is het gewoon moeilijker om regie te houden. Hoe ga je daar nou mee om deze december?
Nou, daarnaast geef ik nog een masterclass. Kortom, een hele hoop te beleven, een hele hoop te doen. En die actie loopt nu, dus ga snel naar skinnyminds.nl. En dan zie je daar meer over de decemberboost, want zo loop ik het. Nou, alle sessies, ook al kan je er niet live bij zijn, kun je ook nog de hele maand terugkijken. Nou, dat wilde ik sowieso met je delen. Ik hoop natuurlijk dat je daaraan meedoet, dat ik je 6 december zie bij die eerste sessie.
Maar daar gaat deze podcast verder niet over. Deze podcast gaat over Arme Ik Blijf Te Dik. Daar gaan we. Arme Ik Blijf Te Dik. Ik geloof daar heilig in.
En hoe zit dat? Wat bedoel ik daar precies mee? Ik bedoel dat als jij denkt in arme ik, arme ik heb het al zo zwaar, arme ik kan het toch niet dat afvallen, arme ik heeft dat gewoon niet van huis uit meegekregen, arme ik is nou eenmaal eten, arme ik is te begondisch, arme ik moet weer opletten, arme ik moet weer streng zijn, nou ik kan wel doorgaan.
Maar als jij zo denkt als het gaat om afvallen en goed voor jezelf zorgen, regie pakken, dan is de kans dat je uiteindelijk echt afvalt heel klein. Als je iedere keer, als je het een beetje te doen hebt met jezelf, gaat eten, ja, dan gaat het niet lukken. Arme ik blijft te dik.
Regie pakken is juist switchen van arme ik naar slanke ik, naar moedige ik, naar dappere ik, ik kies zelf, ik bepaal, ik heb regie. Want wat betekent het nou precies als je denkt in arme ik? Nou, er zitten een paar dingen die ik wil noemen. Ten eerste, als je denkt van arme ik, dan denk je vaak in tekort in plaats van in
Overvloed. Ik dacht vroeger ook van, slanke mensen kunnen alles eten, ik moet altijd opletten, arme ik. Dat betekent, ik vond bijvoorbeeld iedere nee tegen iets lekkers, vond ik al een opoffering. Ofwel een hele prestatie, dan was ik aan het diëten, dan was ik trots op mezelf. Maar vaak vond ik het sneu voor mezelf, dat ik weer nee moest zeggen. Terwijl slanke mensen alles konden eten. Weet je, op een of andere manier dacht ik werkelijk dat ik pech had en andere mensen gelukt. Dus ik was een arme ik en andere mensen hadden mazzel.
En dat betekent, dat kun je eigenlijk best vaak doorvoeren. Heel veel mensen denken dat bij afvallen, dat ze tekort komen. Ik denk wel eens dat een van de meeste voorkomende redenen is dat mensen zo'n moeite hebben met afvallen is. Dat ze niet tekort willen komen. Ze hebben het al zo zwaar op zoveel grond, dan ga je niet ook nog opletten op eten. Je wil het niet moeilijk hebben, maar je wil ook niks tekort komen.
Ik herken dat wel in situaties bijvoorbeeld bij een buffet of zo. Ik werkte vroeger voor Disneyland Parijs en dan was ik ook best regelmatig in Parijs in een hotel. En dan weet ik gewoon bij dat ontbijt-buffet dat ik een soort, ik noem het maar, begerigheid over me heen kreeg. Dan zag ik al die lekkere dingen en dan dacht ik, ik moet alles proeven. Ik denk dat het gevoel eronder was echt dat ik bang was iets te kort te komen. Want dan dacht ik, ja, hoe vaak ben ik hier nou? Dus nu moet ik het ervan nemen. Want anders kan het niet meer.
En dat is over decembermaand gesproken ook vaak. Want mensen denken in december, ja, nu moet ik wel pepernoten nemen. Of nu moet ik wel kerststol. Of nu moet ik wel oliebollen. Want ja, dat is maar één keer in het jaar. En anders kan het niet meer. Weet je, dat is dat hele gevoel dat je bang bent iets te kort te komen.
Nou, ik geloof echt dat dat niet werkt. Als jij wilt afvallen, denk in overvloed. In onze maatschappij is er zoveel lekkers, zoveel te veel eten eigenlijk om je heen. Er is zo'n overvloed aan lekkers, dat het altijd wel goed komt. Ja, hoe erg zou het werkelijk zijn als je een jaar geen kerststol hebt of één plakje? Weet je, uiteindelijk gaat het erom dat het altijd wel goed komt. Er is zoveel lekkers als je niet dit neemt. Als je geen kerstchocolaatje neemt, neem je morgen wel wat anders chocola.
Pepernoten liggen niet alleen met december in de winkels. Die liggen al vanaf begin einde augustus, volgens mij, begin september in de winkel. Bovendien heb je tegenwoordig ook pepernootwinkels die het hele jaar door pepernoten verkopen. Maar dat geldt voor alles. Dat geldt natuurlijk niet alleen nu, dat geldt het hele jaar door. Je komt niks tekort. Er is juist veel te veel eten. Het gaat om bewust kiezen. En het gaat om kiezen voor jezelf.
Dus iedere keer denken, oh wat zonde. Als ik met mijn kinderen naar een ijswinkel ga of zo, in de zomer geldt dat natuurlijk ook. Ik weet dat ik vroeger dacht, oh lekker, nu moet ik een ijsje, want het is warm. Weet je wel, terwijl als je denkt, joh weet je, ik vind het prima, ik neem morgen wel een ijsje. Of ik neem maar één bolletje en dat is ook helemaal genoeg.
Ik kom echt niks tekort als ik nu niet alle smaken kan proeven die ik lekker vind. Ik kom echt niks tekort bij een buffet als ik bewust kies voor wat ik echt het allerlekkerst vind. Of ik kom echt niks tekort. Als ik een keer nee zeg tegen zo'n chocoladebroodje. Ik kom zo vaak. En weet je, uiteindelijk wil ik liever slank zijn. Dan bang zijn dat ik iets mis. Bang zijn dat ik iets tekort kom. Dat vind ik ook niet een inspirerende gedachte.
Ik vind het een veel inspirerende gedachte. Dat je denkt, joh, er is meer dan genoeg. Meer dan genoeg om me heen. En ik kies waar ik echt zin in heb mee kies. Ook voor mijn langetermijndoel. Arme ik blijft te dik. Ik kies zelf. Ik bepaal wat ik in mijn bed stop. Dat is één.
Nou, een andere vorm van arme ik is alles
Te zwaar vinden, eigenlijk. Alles te moeilijk vinden. Afvallen te gezond. Sporten te veel doorzetten. Of te fit. Arme ik eet liever. In plaats van daardoor heenbreken. In plaats van denken, weet je, hier moet ik juist doorheen, blijf je er eigenlijk in hangen in dat zwaar vinden, in dat alles moeilijk vinden. En moet je voorstellen wat dat betekent. Ik heb zelf natuurlijk ook deze periodes gehad, dus ik ken het echt. Maar ik weet wel wat het betekent, in ieder geval voor mij. En dat betekent toch wel echt niet een heel geïnspireerd leven.
Niet een heel regievol leven. Als je alles te zwaar vindt, alles te moeilijk, dan overkomt het leven je eigenlijk vooral. Dan ben je veel meer aan het overleven. In plaats van dat je kiest voor een fantastisch leven met regie. Voor een bruisend leven. Voor een leven op je eigen voorwaarden. In plaats van stralen op het podium van je eigen leven. Zichtbaar zijn. Jezelf laten zien. Ja, echt on top of things zitten. Overkomt het je allemaal. En het is zo moeilijk. En het is zoveel. En kinderen vergen zoveel aandacht. En je werk overkomt je. En weet je, als dat op alle gebieden is. Ja, dat is zo ongelooflijk zonde.
Ik zeg altijd dat daarom regie op je eetgedrag echt voor mij het allerbelangrijkste is. Omdat het voor mij niet alleen gaat om mijn eetgedrag. Maar als ik regie heb op mijn eetgedrag, heb ik ook regie op al die andere aspecten in mijn leven. Als ik regie heb, inderdaad straal ik dan veel meer. Dan voel ik me inderdaad woest aantrekkelijk, omdat ik de dingen doe waar ik blij van word. En niet alleen eet waar ik blij van word, ja dat ook. Maar ik kom ook in beweging op de manier hoe ik wil. Ik werk op de manier hoe ik wil. Dus het heeft altijd effect op alle dingen. Als je maar ergens regie oppakt, is dat eigenlijk een soort olievlek. Dan pak je regie op veel meer gebieden in je leven. Dat betekent bovendien dat je veel minder last van eetdrang hebt. Dus je komt in een hele positieve cirkel.
Daarom is het zo belangrijk om niet toe te geven aan die arme ik-gedachte. Arme ik heeft het al zo zwaar. Ja, oké, het is misschien niet altijd makkelijk. Dat wil ik absoluut niet ontkennen. Ook dat weet ik zelf. Natuurlijk is het niet altijd makkelijk. Maar het gaat er niet om dat het echt zwaar is, het gaat om dat jij zo denkt. Want op het moment dat jij maar in deze gedachte blijft hangen, in die arme ik-gedachte blijft hangen, blijf je ook overeten. Ik heb het al zo zwaar, geef mij maar wat chocola. Ja, waar leidt dat toe? Tot overgewicht, tot je niet fijn voelen, tot je schuldig voelen, tot balen van jezelf, tot nog meer zwaarte.
En het leven kan ook licht zijn. Je kunt dit echt omdraaien. Maar in precies dezelfde situatie kun je ook lichtheid ervaren en regie en kiezen.
Nou, dat is de tweede die ik wilde benoemen. De derde arme ik is de arme ik die zegt, het lukt me toch niet. Waarom zou ik eraan beginnen? Ik hou het toch niet vol, arme ik. En deze arme ik gaat eigenlijk akkoord, zeg ik wel eens, die accepteert mij naar de lage standaarden op dit gebied die je voor jezelf hebt. Als jij helemaal geen verwachtingen meer op dit gebied hebt voor jezelf, op het gebied van afvallen en eten. Als jij bij voorbaat al zegt, het lukt me toch niet, dan blijf je wel te dik, arme ik.
Het gaat er ook hier om om dit te doorzien. Het is niet dat jij het werkelijk niet kan. Je bent in je leven vast wel eens afgevallen. Bijna iedereen die meedoet aan mijn methode heeft het al best veel geprobeerd. En is echt al vaker afgevallen. Dat betekent dus dat je het kunt. Dat jouw lichaam het kan, dat jij het kan. Dat is gewoon feitelijk onjuist dat jij niet kan afvallen.
Ja, oké, maar ik kan wel afvallen, maar ik kan niet op gewicht blijven. En waarom dan niet? Dan heb je het blijkbaar nog niet goed aangepakt. Dan heb je het nog niet geprobeerd. Er zijn altijd mogelijkheden. Er zijn altijd dingen die je kunt doen. En als je kunt afvallen, kun je ook op gewicht blijven. Trust me.
Het enige waar het om gaat, is dat je deze gedachten ten lijf gaat. Want deze gedachten, deze arme ik, maakt dat je iedere keer toch weer laat lopen. Omdat je eigenlijk geen verwachtingen van jezelf meer hebt om dit gebied. Omdat je toegeeft aan die gedachten, het lukt me toch niet. Kijk, als je daaraan mee begint, dan wordt het heel ingewikkeld.
Het gaat erom dat jij, als je begint, ik kan je dit natuurlijk nog denken. Ik bedoel, ik kan niet forceren dat jij je gedachten helemaal, dat je deze gedachten nooit meer hebt. Maar wat ik wel hoop, is dat je bewust wordt dat deze gedachte funest is voor je eetgedrag in the end. En dat het er dus om gaat, deze gedachte te herkennen, te erkennen. En onder je arm mee te nemen richting je doel.
En jezelf steeds weer te gaan bewijzen van, hé, wacht eens even, het lukt mij wel. Hé, wacht eens even, ik kan wel nee zeggen naar twee chocolaatjes. Maar als ik het nu kan, kan ik dat morgen ook. Kan ik dat volgende week ook, kan ik dat volgend jaar ook. Het is iets wat ik wel kan. Ik moet het wel doen. En dat betekent dat ik deze gedachte me zo bewust van moet zijn. En steeds naast me neer moet leggen. Oh, dan heb je hem weer, arme ik. Maar arme ik blijft te dik. Ik ga door, wat er ook gebeurt.
Nou, misschien...
Sorry, er is nog een arme ik die ik wil noemen. En dat is dat je zo negatief... Arme ik is ook heel negatief over afvallen. Ik moet weer streng zijn. Ik moet weer opnieuw beginnen. Want ik heb het weer laten lopen.
Op een gegeven moment, als je alleen maar negatief denkt over afvallen, over regie pakken. Als je dat alleen maar als een enorme opgave ziet. Ja, dan wordt het iedere keer zo'n groot project in je hoofd. En dan denk je waarschijnlijk nog steeds in falen en mislukken.
Nou, ik geloof daar niet in. Doe wat slanke mensen doen. Die eet ook wel eens twee dagen veel te veel chocola. En ga niet hardlopen, terwijl ze dat wel van plan waren. Ik hoef alleen maar even naar mezelf te kijken vorige week.
Maar het betekent niet dat ik weer helemaal opnieuw moet beginnen. Het betekent dat ik gewoon weer door moet gaan. Met waar ik in the end veel blijer van word. Het betekent dat dit soort momenten erbij horen. Dus maak die niet te groot. Blaas ze niet op. Maak er niet een megaproject van.
Maar denk gewoon, nou ja, dit is gebeurd. Het was lekker. Of het was niet eens lekker. Ik had het nodig. Of ik weet eigenlijk helemaal niet of ik het nodig heb. Maar hoe dan ook is het gebeurd. Daar valt niks meer aan te doen.
Maar je kunt wel gewoon doorgaan op de weg die je voor jezelf hebt uitgestippeld. Richting dat bikinilijf, richting dat streefgewicht en vooral richting die regie. Omdat je daar zo ongelooflijk veel blijer van wordt dan van machteloos over eten. Nou, eigenlijk komt het wat mij betreft op neer.
Als jij denkt in arme ik, dan blijf je hangen in zelfmedelijden. En het gaat om het verschil tussen zelfcompassie en zelfmedelijden. Zelfmedelijden, daar bereik je uiteindelijk helemaal niks mee. Zelfcompassie daarentegen wel.
Het is dus niet zo dat je het nooit zwaar hebt. Het is niet zo dat je er direct vanaf moment 1 in gelooft in het afvallen. Het is niet dat je nooit meer denkt, het lukt me niet. Het is niet dat je nooit meer teveel eet. Dat je nooit meer je gevoelens weg eet op welke arme ik je ook maar last van hebt. Maar het gaat om dat je niet blijft hangen in die arme ik. Niet blijft hangen in zelfmedelijden, maar dat je met de zelfcompassie naar jezelf kijkt.
En dat betekent wel oog hebben voor wat je voelt. Compassie staat voor mij om juist wel te weten wat je behoeftes zijn. En ruimte nemen om die te vervullen. En is jouw behoefte aan meer rust? Pak rust. Is jouw behoefte aan meer slaap? Ga eerder naar bed. Of doe een dutje overdag. Is jouw behoefte aan meer energie? Kom in beweging. Is jouw behoefte aan meer ontspanning? Prima. Zoek echte ontspanning. Ga wandelen. Ga praten met een vriendin. Ga een boek lezen, ga in bad, ga mediteren, noem maar op.
Maar overeten geeft je ook misschien wel even ontspanning. Maar dat heeft op langere termijn zoveel negatieve effecten. Dat je echt die gewoonte beter kan veranderen voor een gewoonte waarbij je op korte en langere termijn positieve effecten hebt.
En met zelfcompassie kijk je dus wel naar wat je nodig hebt. Mag je ook best voelen dat het zwaar is. Maar zoek je ruimte om die behoeftes dan aan ontspanning, aan rust, aan even tijd voor jezelf en noem maar op, op een manier te vervullen waar je echt wat aan hebt op korte en lange termijn.
Zelfcompassie betekent meer. Zelfcompassie betekent ook lief zijn voor jezelf na een tegenslag, of een vergissing, of een fout, of teveel eten. En dus niet jezelf straffen en de grond inboren, maar aanmoedigend tegen jezelf zijn. Zorgen dat je ervan leert, zonder oordeel. Ja, dit gebeurt, dit hoort erbij. Het is een proces. Dit doet iedereen wel eens. Who cares? Maar wat kan ik ervan leren? Hoe kan ik mezelf aanmoedigen om door te gaan? Niet opnieuw beginnen, maar doorgaan.
Zelfmedelijden betekent zwelgen in arm ik. Arm ik de boventoon laat voeren. Arm ik je gedrag laten betalen. Arm ik bedwelm me met drank en voedsel. Zelfmedelijden betekent eigenlijk niet echt meer voelen wat je nodig hebt. Maar het vermijden. Het is juist niet openstaan voor je werkelijke behoefte, maar het is eigenlijk op slot gaan. Met bakken chocola of pepernoten of wat je dan ook maar neemt. Zelfmedelijden betekent laag in energie zijn. Je bent klagend. Het is zo moeilijk allemaal. Maar arme ik blijft te dik.
Moedige ik niet. Moedige ik niet, die pakt regie, kan ik wel zeggen. Moedig zijn betekent met al die gevoelens, met je angst en met de beren op de weg. Met de moeilijkheden die je in je leven hebt. Maar die onder je arm nemen richting je doel. Dat is van moeten naar willen gaan. Je hoeft het niet altijd te voelen. Je hoeft niet altijd de zin te hebben.
Maar je kunt wel in actie komen. Je kunt het wel doen. Als je moedig bent als het gaat om afvallen en voor jezelf kiezen. Regie pakken op je etengedrag. Dat betekent 100% verantwoordelijkheid nemen voor je situatie. Voor je gewicht. Voor je etengedrag. Moedig zijn is jezelf aanmoedigen. Het zit al in hetzelfde woord. Moedig jezelf aan op weg naar succes. En pak die regie, want je voelt je zo ongelooflijk veel beter als je afscheid neemt van arme ik en gaat voor ik jezelf. Succes!
En wil jij nou uitstappen, wil jij af van arme ik, meld je dan aan voor die decemberboost. Dat kan tot en met 1 december 12 uur 's nachts, dus het is maar heel korte tijd, dus ik hoop dat je dit op tijd hoort. Check anders even de site, maar meld je aan en doe mee met de sessies op 6, 13, 20 en 27 december. En de training die je erbij krijgt. Nou, ik hoop van harte je dinsdag te zien.