Het geheim van slanke mensen · aflevering 84
84 – Besteed max 20% tijd aan problemen, en 80% aan de oplossing: kwestie van doen.
In deze podcast
In het kort
In deze aflevering van Het geheim van slanke mensen legt Mieke Kosters uit waarom je maximaal 20% van je tijd aan een probleem besteedt en 80% aan de oplossing. Mieke legt uit dat mensen bij tegenslag blijven hangen in oorzaken zoeken, zoals de overgang of suiker, in plaats van in actie te komen. Bij eetgedrag betekent dit dat minder eten en meer bewegen altijd werkt, als je het maar doet. De aflevering is voor iedereen die vastloopt in analyseren in plaats van handelen bij afvallen.
Hoe houd ik afvallen vol?
Mieke legt uit dat je 80% van je tijd aan de oplossing besteedt en max 20% aan het probleem, en dat minder eten en meer bewegen altijd werkt als je het blijft doen.
Wat als ik geen discipline heb?
Volgens Mieke draait het niet om discipline maar om ongemak verdragen: ook zonder zin of motivatie toch in actie komen, want het lukt niet, bestaat niet, zit meestal bij ik doe het niet.
Hoe pak ik de draad op na een terugval?
Mieke raadt aan even te analyseren, maar niet te blijven hangen in oorzaken zoeken, en de oplossing klein te houden, bijvoorbeeld terug naar je basis eetpatroon of gewoon weer de deur uit gaan.
Hoe stop ik met opgeven bij afvallen?
Mieke legt uit dat je moet stoppen met oorzaken buiten jezelf zoeken en in plaats daarvan een kleine actie richting je doel zet, zodat je successen kan vieren en vaker in actie blijft komen.
Het geheim van slanke mensen is de podcast van Mieke Kosters, expert in eetgedragsverandering, schrijver van negen boeken over afvallen zonder dieet en 19 jaar coach van vrouwen die willen afvallen zonder dieet. De podcast is ruim 2 miljoen keer beluisterd.
Ik geloof dat je 80% van je tijd bezig moet zijn met de oplossing. En misschien max 20% met het probleem.
Hoofdstukken
Luister direct naar één onderdeel
Luister ook
Aflevering 442Hoe houd ik afvallen vol: waarom reëel zijn je laat stoppen?Luister →
Aflevering 437Weekend eetgedrag plannen: stop het licentie-effect bij afvallenLuister →
Aflevering 436Afvallen volhouden: waarom niet iedereen slank wordtLuister →
Welke aflevering past bij jou?
Met de podcast-advies tool ontdek je welke afleveringen passen bij jouw doelen.
Beantwoord een paar vragen, dan zoek ik de afleveringen erbij!
Gratis Startweek
Elke dag chocola, 12 kilo eraf? Het kan!
Pak ook regie op je eetgedrag en start met genieten én afvallen. Helemaal gratis, in je inbox, 5 minuten per dag. Morgen om 7:00 begint dag 1.
Ja, ik doe mee met de StartweekTranscript
De hele aflevering om te lezen
Goedemorgen, het is maandagochtend, het is weer tijd voor een nieuwe podcast en ik wil dit deze keer eens gaan hebben over bezig zijn met een probleem of bezig zijn met de oplossing. Daar komt het eigenlijk neer. En hoe kom ik daar nou op? Daar kom ik op omdat ik afgelopen weekend een podcast luisterde, een dessertpodcast, daar ben ik een enorme fan van, echt een aanrader. Maar goed, in ieder geval, daar ging het over dat er heel veel vrouwen van 50 plus opeens ADHD hebben.
En toen dacht ik, ja, is dit toch, ik hoor dit zoveel om me heen, dat mensen maar op zoek gaan naar een diagnose. En dat geldt echt niet alleen voor 50 plus vrouwen. Dat geldt op heel veel, volgens mij, fases in je leven, waarin een hoop verandert. En het klopt wel dat een vrouw van mijn leeftijd, ik ben zelf vijfde, wel veel veranderingen hebben vaak. Dus dat betekent dat je goed in de overgang, dat is een hoop gedoe en verandering. Kinderen gaan misschien het huis uit, je zit ineens op de helft van je leven, wat wil ik allemaal nog, kan werken, noem maar op. En dat maakt dat heel veel mensen toch een soort oldwust ervaren, eigenlijk een soort nieuwe balans moeten zoeken, daar moet je in belanden.
Maar nogmaals, dat geldt echt niet alleen voor deze fase. Dat geldt ook als je net klaar bent met school. Ik zie het aan mijn jongste dochter die net is gaan studeren. Ook dan verandert er zoveel tegelijk in je leven dat je weer op zoek moet naar een nieuwe balans. Dat je toch een hoop onrust ervaart. En ik weet het zelf ook nog heel goed van de tijd dat ik net kinderen had gekregen. En ook dan, en zeker dat is al zo na mijn eerste kind. Bij mij kwam het echt pas nog veel erger na mijn tweede kind. En dat vond ik het minder makkelijk eigenlijk te hendelen direct. Dus ook dat betekent dat zijn fases waarin je een hoop gaat schuiven, een hoop verandert. En dan ervaar je onrust.
En wat je ziet, vind ik, in zo'n fase, is dat mensen op de loop gaan met die onrust. En die blijven daar maar in hangen, zoeken. Blijven daar maar, ja, dit is die goed, misschien liggen daar en daar komt het door. Ik moet dit eens onderzoeken, dat is
Misschien wat er speelt. Blijven maar aan de gang met onrust. En ik geloof dat je 80% van je tijd bezig moet zijn met de oplossing. En misschien max 20% met het probleem. En dat heel veel mensen blijven hangen in het probleem. En maar bezig blijven met het probleem. En vergeten dat de oplossing vaak helemaal niet zo hard is. Dat de oplossing vaak vrij eenvoudig, vrij simpel is. Maar het gaat om het doen van die oplossing. Nou, daar wilde ik eens in duiken. Daar wilde ik meer over vertellen in deze podcast. Want als er één gebied is waar ik dit
Totaal herken en heel, heel vaak zit te voelen, is het wel afvallen. Nou, daar gaan we.
En wat ik zie bij afvallen, als ik het over dit onderwerp heb, is dat mensen beginnen en die gaan best goed. Die hebben een manier gevonden en die vallen af, een week of twee weken misschien, soms langer, soms niet. Maar op een gegeven moment ontstaat onrust. En wat er dan gebeurt is, oh help, onrust, het gaat niet meer vanzelf, ik moet er
Wat voor doen, het valt me toch tegen, waar ligt het aan, waar komt het vandaan, wat is er gebeurd? En ik geloof heel erg in een beetje analyseren, in een beetje terugkijken, kijken wat je ervan kan leren. Maar waar ik niet in geloof, is dat je daarin blijft hangen. Want wat er gebeurt is dat er heel vaak dat je niet één duidelijke, aanwijsbare oorzaak vindt. Nou ja, of misschien wel, maar die wil je niet zien. Want die betekent, hé, wat er is gebeurd is, je doet niet meer wat je wel deed. Je doet niet meer wat wel werkte voor je. En op het moment dat je dat niet meer doet, ja, dan gaat dus alles schuiven. Dus de enige, dat is hoe je terug kan kijken. Maar wat er gebeurd is, dat wil je eigenlijk niet horen, want dan moet je in actie komen. En dan moet je verantwoordelijkheid nemen.
En dus ga je bedenken, ja, maar misschien ligt het hier wel aan. Ik heb toch ook toen een ijsje gehad. En mijn maag reageert, mijn lichaam reageert altijd heel slecht op dat soort voedingsmiddelen. Of ik heb eens een keer ergens gelezen dat het toch ook niet goed is als je wel suikers eet. Ja, en ik heb toch wel gewoon nu suikers gegeten. Dus misschien moet ik toch daar naar kijken. En ja, weet je, ooit werkt het heel goed in de koolhydraten niet af. Dus ja, misschien is het toch dat ik dat wel ga doen. Misschien zit daar wel de oorzaak. Of ja, weet je, ik moet misschien ook gewoon ongesteld worden. Of, nou, maar ik ben wel meer gaan sporten, dus het kan ook wel gewoon zijn dat ik meer spieren aanmaak en dat ik daardoor niet afval.
Nou, je hoort het al, het gaat maar door. Het gaat maar door met oorzaken zoeken. Het gaat maar door met uitleggen waarom je een probleem hebt. Het gaat maar door met diagnoses zoeken, want daar heb ik het over. En zonder dat je kijkt naar de oplossing. Zonder dat je kijkt van, hé, hoe kan ik dit nou echt platslaan en wat heb ik nou nodig? Wat moet ik nou doen om er weer in te komen?
En ik geloof dat je jezelf kunt verliezen in het zoeken naar diagnoses. Ik geloof dat je jezelf kunt verliezen in dat zoeken naar oorzaken. Vooral als je, zoals in dit voorbeeld, de oorzaken allemaal buiten jezelf legt. En dat is wat er vaak gebeurt.
Uiteindelijk heb je dan het liefst natuurlijk, als je hierin verzandt, dan ben je vooral bezig met allemaal dingen bedenken waar jij niet zoveel aan kan doen. Maar die in ieder geval wel uitleggen waarom jij niet succesvol afvalt. En dat heeft geen zin. Dat heeft geen enkele zin. En je komt er ook geen steek verder mee. Het enige waar je verder mee komt is ongemak verdragen.
Ik geloof dat wij in onze maatschappij op allerlei gebieden, en zeker ook als het gaat om eten en afvallen, niet meer gewend zijn om ongemak te verdragen. We willen dat alles makkelijk gaat. We willen dat alles snel gaat. We willen geen gedoe. We willen geen onrust erover voelen. We willen geen negativiteit ervaren. En ik geloof dat het daar de oplossing is. Dat je te accepteren hebt dat er fases in je leven zijn. En in dit geval fases in een afslankproces. Waarin het gewoon niet vanzelf gaat. Waarin je er echt even wat voor moet doen. Waarin je uit je luie stoel moet. En waarin je gewoon echt in actie moet komen. Ook al heb je er geen enkele zin in. Ook al voel je geen motivatie. Maar je moet het toch doen.
En als je dat niet wilt, en je hebt daar echt geen zin in, ja dan kun je dus. Dan ga je terug naar hoe komt dit dan. En waar ligt het dan aan. En hoe zit het dan allemaal. En daar kom je niks verder mee.
Kijk, het is, soms is het wel lekker om een diagnose te krijgen. Zeker als je buiten jezelf zit. Want je kan zeggen: zie, daar ligt het aan, ik kan er niks aan doen. Maar het ligt aan de overgang, om maar eens een makkelijke te noemen. Maar in the end, zeg ik al, ontslaat je dat niet van verantwoordelijkheid? Sterker nog, je krijgt er misschien een extra verantwoordelijkheid bij. Het kan zijn dat de diagnose jou net dat zetje geeft om die verantwoordelijkheid weer te pakken.
Maar hoe dan ook, ligt de oplossing altijd in verdragen dat het niet makkelijk is. Verdragen dat je onrust voelt. Verdragen dat je er onzeker over bent. Waar dan ook maar over. Verdragen dat je af en toe de mist ingaat. Verdragen dat je niet perfect bent. Dat je niet allemaal goed gaat. Het gaat in the end altijd om ongemak verdragen.
Om imperfecties te accepteren. Dit is hoe het is. Maar als je dat eenmaal kan. Als je dat kan verdragen. Kan je weer kijken vanuit je verlangen. Dan richt je het pijlen dan weer direct naar je verlangen. Maar wie ben ik? Wie wil ik zijn? Waar wil ik naartoe? Wat wil ik bereiken? En focus op de oplossing. Besteed 80% van je tijd aan de oplossing en max 20% aan dat is het probleem. Want dan kom je weer in actie, dan kan je weer bedenken, maar wat helpt wel? En geloof me, wat eens werkt, werkt altijd.
Minder eten werkt altijd, meer bewegen daarbij werkt nog beter. Dat verandert niet, dat verandert nooit. Dus je kunt nog zoveel van methoden switchen, je kunt nog zoveel oorzaken erbij halen, je kunt nog zoveel in analyses duiken. De oplossing zit hem altijd hier. In minder eten, in meer bewegen.
En als je een manier gevonden hebt om dat te doen. Door een eetdagboek bij te houden bijvoorbeeld. Of door meer dan drie keer nee te zeggen op een dag. En een eetdagboek kan overigens met of zonder calorieën zijn. Of door, wat ik vaak aanraad, een basis eetpatroon te ontwikkelen. Waarvan je weet van, ja maar als ik dit eet, dan gaat het goed, dan val ik af. De oplossing is daar weer naar terug gaan. Even focus op de oplossing. Maar vooral doe het weer. Kom weer in actie.
En wat zoveel mensen doen. Die laten zich in die luren leggen. Door die analyses. Door dat bezig zijn. Wat er wel niet allemaal kan zijn. En die vergeten gewoon in actie te komen. Maar de oplossing is altijd doen. De oplossing is altijd die deur uit gaan.
In mijn geval. De deur uit gaan en wel gaan rennen. Ook ik heb echt wel tijden. En zeker toen het zo snel donker was. En ik was zo lekker bezig met elke ochtend rennen. En ik vond het in het donker echt verschrikkelijk. Nou, dan begon ik alweer hoor. Dan dacht ik, nou weet je wat. Ja, het ligt er dus aan dat het donker is vroeg. Dus ik ga wel binnen rennen. Nou, dat doe ik soms. Maar ik vind buiten eigenlijk fijner. Ja, weet je. Dan wacht ik gewoon tot het licht is. Dan ga ik gewoon switchen. Dan ga ik gewoon bij de lunch wel rennen. En ik blijf er maar mee bezig. En schuif. En ik vergeet het gewoon te doen. Daardoor kom ik niet de deur uit. Terwijl de oplossing is de deur uit gaan. Of op mijn loopband gaan staan, beide is prima. Maar het gaat uiteindelijk om het doen.
En pas toen ik dat weer helder voor ogen had en weer bedacht van ja luister eens, ik doe het nu zelf weer, weet je. Ik verzand ook weer in al die analyses en in al dat uitzoeken, in al dat blijven hangen in wat is nou precies het probleem. Maar daar gaat het niet om. Het gaat erom wat is nou precies de oplossing en die weet je eigenlijk altijd. En die is eigenlijk heel, heel vaak buitengewoon eenvoudig. Maar niet altijd makkelijk om te doen.
Maar de oplossing is wel simpel. Hou je daar dan ook aan vast? Wat werkt, werkt. Als je het doet. Dit is een van de dingen die ik echt heel vaak zeg. Het lukt niet, bestaat niet. Ik doe het niet. Daar draait het om. Daar zit het bijna altijd. Zeker als het gaat om je nieuwe leefstijl. Zeker als het gaat om afvallen. Zeker als het gaat om regie pakken. De oplossing zit in het doen.
Maar maak dat doen dan ook niet te groot. Want als het tweede, dan krijg je er een nieuw probleem bij waar je het mooi in kan verzanden. Want als je die oplossing te groot maakt, dan heb je er helemaal geen zin in om aan te beginnen. En dan ga je toch nog weer schuiven in die oplossing. En dan ga je denken, misschien moet ik het toch weer iets anders aanpakken. Misschien moet ik toch hier nog even naar kijken of daar nog wat aan doen. En voordat je het weet, ben je dan weer bezig met een nieuw probleem. In plaats van dat je kiest voor de oplossing.
Maar de oplossing is in actie komen. En al is het maar een hele, hele kleine actie. Al is het maar een tiende van wat je ooit van plan was. Maar als die actie maar richting je doel is, dan zet je wel weer stapjes die kant op. En dat is het begin. En als je daarmee jezelf weer een schouderklopje kan geven, dan versterkt dat het weer. Dan kan je weer successen gaan vieren. Dan ga je weer stilstaan bij wat wel goed gaat. En kom je weer vaker in actie. Dan blijf je het weer vaker doen.
Dus, hou het klein, maak het klein. Voor mij geldt bijvoorbeeld, ik ben nu weer lekker bezig, maar ik ben begonnen om gewoon weer de deur uit te gaan om te wandelen. Ik dacht dan maar niet hardlopen even, dan maar wandelen en dan kom ik vanzelf weer terug. En dat klopt ook, zo werkt het ook. Met kleine stapjes kom je weer op het pad waar je wilt zijn.
Maar maak jezelf niet wijs dat er van alles en nog meer aan de hand is. Verzand niet in problemen, besteed je energie aan de oplossing en zorg dat die oplossing altijd ook bestaat uit actie. Dat die oplossing bestaat uit doen. De oplossing is vaak niet zo moeilijk. Dus maak het jezelf ook niet moeilijk. Kom in actie. Ga het doen.
En het eerste wat ik je aanraad om nu te gaan doen, is naar skinnyminds.nl te gaan. Naar de website skinnyminds.nl slash kick
streepje of. Daar vind je een gratis training die ik geef op 20 december om negen uur 's avonds. Ik moet het niet verkeerd zeggen. Om negen uur begint hij. Om acht uur heb ik nog een andere sessie. Ik hoop dat je daarbij bent, want dan leg ik je de basis uit van afvallen zonder dieet. De basis van mijn methode, de basis van mijn aanpak. En ik weet zeker dat je daar heel veel aan hebt om het jaar goed te eindigen en het nieuwe jaar heel erg goed te beginnen. Dus meld je aan op skinnyminds.nl slash kick-off.