92 – Susanne woog ooit 100 kilo. 15 jaar geleden viel ze er 25 af. De laatste jaren lukte het niet meer om op haar streefgewicht te blijven. Nu zit ze er ruim onder!

Transcript

De hele aflevering om te lezen

Introductie: Mieke stelt Susanne voor0:00

Ja, het is weer tijd voor een podcast en deze keer doe ik het niet alleen, maar doe ik het samen met Susanne. Af en toe doe ik dat, af en toe nodig ik iemand uit die heel succesvol is afgevallen. En Susanne vond ik wel leuk, omdat Susanne al heel lang geleden, 15 jaar geleden ongeveer, zelf 25 kilo is afgevallen in twee jaar. En sindsdien is ze op gewicht. Nou, af en toe gaat het toch wel weer een beetje omhoog. En ja, soms gaat dat veel makkelijk en gaat het een beetje als vanzelf. En soms is het best wel moeilijk. De afgelopen jaren was er ook wel veel gebeurd in haar leven. En bleef ze steeds toch te veel een beetje hangen boven haar streefgewicht. En zei ze steeds, ik ga er wat aan doen. Maar dat deed ze niet of niet echt. Dat heeft ze nu wel gedaan. Zij was een van de deelnemers van mijn 100 dagen programma, wat startte in september. En ja, zij deelt haar aanpak, hoe ze het heeft gedaan, waarom ze het heeft gedaan, hoe ze denkt, hoe ze kijkt naar afvallen. Dat deelt ze allemaal in deze podcast met jou. En ja, ik vind het ongelooflijk inspirerend om haar verhaal te horen. Ik hoop jij ook. Dus, laten we starten.

Mijn naam is Mieke Kosters en in deze podcast deel ik het geheim van slanke mensen met je. Ik ben auteur van zeven, bijna acht boeken over eetgedragsverandering. Ik begeleid online duizenden vrouwen om ook die regie te pakken. En om weer woest aantrekkelijk te worden zonder dieet.

Daar gaan we. Ik zit hier niet alleen. Ik zit hier met

Susannes gewichtsverleden sinds de puberteit1:40

Susanne. En Susanne, jij hebt een enorm gewichtsverleden, lijnverleden. Ik weet niet hoe je het zelf omschrijft. Maar misschien kun jij even kort vertellen wie je bent. En nou ja, iets over je gewichtsverleden, zal ik maar zeggen.

Ja, dat kan ik zeker doen. Ik ben Susanne, ik ben nu 50 jaar en echt wel sinds de puberteit ontevreden. Terwijl ik nu denk, waar ging dat over? Maar dat geeft niet. Ik was toen ontevreden, dus toen besloot ik daar iets aan te doen. Het ging de hele tijd op en af. En nou ja, wel echt van kwaad tot erger. Tot ik uiteindelijk wel boven de 100 kilo woog. En dat is met mijn lengte ook echt wel veel te veel.

Hoe lang ben je?

Ik ben 1,78.

Oh ja.

En zo'n 15, 16 jaar geleden. Toen waren mijn kinderen nog kleiner. Mijn jongste, of mijn dochter, was toen 2. Toen dacht ik, oh, ik wil echt niet meer. Ik had er moeite mee om achter ze aan te rennen in de speeltuin. Ik dacht van, oh, ze gaan op de schommel of ze gaan op de glijbaan, dan moet ik achteraan. En dat kostte gewoon allemaal heel veel moeite. Of ik kon überhaupt het poortje niet onderdoor om mijn kinderen achterna te kruipen. En ik voelde me daar heel ongelukkig bij. Dus toen besloot ik wel dat het anders moest. En toen ben ik in twee jaar tijd 25 kilo afgevallen. En ik besloot wel, ik wil niet meer lijnen.

Stoppen met lijnen, gewoon consequent minder eten3:19

Ik had alle diëten al gedaan, weetwatjes, theetjes, pilletjes, noem het allemaal op. Ik heb het ook allemaal gedaan, maar dat was nooit blijvend. En eigenlijk als ik dacht, ik ga lijnen, dan had ik nu trek. Dus toen dacht ik, ik ga niet meer lijnen, ik wil gewoon afvallen. Het moet gewoon iedere keer minder worden. En toen dacht ik, ik moet wel een stok achter de deur hebben.

Ja.

En toen was mijn huisarts zo aardig om mee te denken dat ik bij de praktijkondersteuner zo één keer in de twee, drie, soms vier weken, al naar gelang er dingen waren in de maand, om daar gewoon te wegen. En het enige doel was gewoon, ik ben lichter dan die keer daarvoor.

Ja.

Dus nou, dat was gelukt. En bij de laatste twee, drie kilo, denk ik, toen ging het toch natuurlijk moeilijker. Toen kwam ik jouw boek tegen. Ik ken mezelf en word slank. Of blijf slank. Ik weet het niet eens meer precies. Ben slank is het. Ik ben slank.

Streefgewicht van 75 kilo dankzij boek van Mieke4:26

En dat hielp me net zo bij die laatste twee, drie kilo's. En ik had echt besloten van: nou, echt moet 75. En ik wil echt altijd weer terug naar die 75. En dat is ook gebleven. Soms was het wel eens 5 kilo er weer aan, maar dan ging ik toch weer terug naar de 75. Of eigenlijk was het de laatste jaren in de praktijk meer 77. Dan was ik de hele tijd weer bezig om terug te gaan naar 75. Want dat zou echt mijn absolute bovengrens zijn. Maar in de praktijk was het veel meer eigenlijk altijd mijn ondergrens. En bereikte ik dan een paar keer per jaar, en dan ging het hup, weer naar de 77 kilo.

Dus je bent er eigenlijk al die tijd wel mee bezig gebleven?

Ja, precies. Ja, ik ben er wel altijd mee bezig gebleven. En soms dacht ik ook: daar wil ik helemaal niet mee bezig zijn. En dan had ik even weer zo'n periode: het moet toch gewoon en normaal. En toen dacht ik: nee, nee, nee, dit is misschien ook gewoon wel normaal. Ik ben er veel bewuster van dan van nature slanke mensen, van gewoonte slanke mensen. Maar dit is misschien ook wel wat het is. Maar ik was toch niet helemaal tevreden. Ik bleef er wel de hele tijd mee bezig.

Ja.

Reden om het 100 dagen programma te volgen5:33

En wat maakt er dan, want je hebt een programma gevolgd. Je hebt het 100 dagen programma ook gevolgd. Wat maakt het dan dat je besloot dat je dat wilde doen?

Ja. Want zoveel hoefde je dus niet af te vallen op zich.

Nee, zoveel hoefde ik niet af te vallen. Nou, op een gegeven moment, omdat ik er ook zo een hele tijd mee bezig was. Ik deed het ook niet alleen. Ik had er veel met mijn zus over. En ik heb ook een vriendin, een maatje, met wie wij samen hebben afgesproken. Wij worden nooit meer dikker. Wij blijven tegen elkaar zeggen, jij hebt nu dit aan. Dat is een teken dat je ontevreden bent. Dus zo'n sukkerstokken, zou ik maar zeggen, achter de deur. Heb ik wel ook altijd gecreëerd om mezelf heen. En dat hielp om op het pad te blijven. Op een gegeven moment hoor ik mezelf dan wel ook zeggen, je hebt het hier nu al heel lang over, hè? Dit heb je al heel vaak. En wanneer ga je daar nou iets aan doen? Nou, en ja, ik was eigenlijk wel ook goed. Het was ook gewoon wel ook goed. En dit jaar was er ook bij mij een grote verandering. Mijn vader overleed eind maart. En ik merkte dat ik meteen ook in mijn oude strategie schoot. Dus ik kwam ook aan.

Overlijden vader en terugval naar 77 kilo7:12

Dat heb ik van de zomer ook echt weer op stop gezet. Dus al met al was het eind begin augustus op vakantie in Italië. Gewoon ook weer 75 kilo. En ook weer 77 kilo.

En toen kwam jij met je challenge. Die driedaagse training. En hij had het ook heel erg over, ben je nou tevreden? Of ga je voor het beste? Of ga je voor het plan B? Ja, zo is het ook wel goed. Ja, precies.

Ja, dus dat maakte toch ook wel dat ik ook zelf even wat extra in de spiegel ging kijken. En nou, wat ben je nou al een paar jaar aan het doen? En wat wil je dan nu echt? En toen dacht ik, ja, het kan niet zo zijn dat ik, bedoel, ik ben al verdrietig. Dat is nou even, dat wordt ook steeds minder. Maar dat is ook zo. Het kan niet zijn dat ik nu ook nog ontevreden word dat ik weer helemaal dikker ga worden. Nee. Dan denk ik dat echt niet.

Dus ja, toen na die drie daags training had ik samen met een vriendin gedaan en helemaal bekeken. En gedaan, ben ik heel enthousiast en het mijmerde nog zo'n week in mijn hoofd.

Twijfel of programma nog iets nieuws zou brengen8:18

Ik dacht, ja, gaat het me echt wat nieuws opleveren? Ik ken het toch allemaal ook wel. Ik ben ook coach geweest bij Skinny Minds. Dus ik ga die lessen me nou allemaal iets nieuws brengen. Dus dat was heel erg mijn twijfel. Ik weet het allemaal wel. Ik moet het alleen even doen. Maar ik deed het niet echt.

Dat is heel herkenbaar natuurlijk. Het is ook zo. Ik zeg, heel veel mensen weten het ook wel. Maar het gaat wel om het doen en een omgeving creëren. Waardoor jij het gaat doen.

Precies.

Jij werkt.

Ja.

Dus toen had ik je gemaild. En toen zei je: nee, het is leuk als je meedoet. En het is ook echt nieuw. Dus toen heb ik meegedaan. En vond ik dat heel erg leuk. En mezelf echt. Ik dacht: nou oké, ik doe hier dus aan mee. Dus ik ken het al. Of ik weet het wel.

Dat zijn nu woorden die je niet meer gaat gebruiken.

Nee, het viel me ook op. Want ik ken je dus ook inderdaad wat langer. Want je natuurlijk ook al andere dingen had gedaan. Maar het viel me ook inderdaad op dat je er heel open weer in bent gegaan. Dus dat is toch wel knap. Want dat is volgens mij, grap genoeg, voor iedereen die opgewicht wil blijven. Want dit is natuurlijk eigenlijk een voorbeeld van niet per se heel veel willen afvallen. Maar wel die regie steeds weer terug willen pakken. En steeds weer zorgen dat je niet omhoog gaat, zeg maar. Maar eerder ingrijpt. Zodat je een cirkel als het ware kleiner wordt.

Steeds kleiner wordt, ja precies.

Ja, en dat is eigenlijk bij jou ook een voorbeeld. Maar dan is het, vind ik het wel, ik denk dat het dan essentieel is dat je juist wel weer die lerende mindset hebt. Dus dat je wel weer gaat denken, wat kan ik er nu mee op dit moment? Er verandert het ook in je leven, er verandert ook veel dingen.

Belangrijkste inzicht: eigen behoeftes durven zien9:54

Hey Irma, kun je vertellen wat nou het belangrijkste is dan, wat je hebt uitgehaald? Uit het hele traject?

Ja, het belangrijkste vind ik moeilijk, omdat het ook zo veel was.

Ja, maar wel echt van: wat wil je nu echt?

Wat wil ik nu echt? Behoefte, je behoefte steeds beter leren zien en daarvoor te gaan durven staan, eigenlijk.

Dus niet meer het kleiner maken of het minder belangrijk maken of ongeschikter maken aan die van anderen, of van je gezin, of van je werk, of voor...

Ja, dat maar, ja. Dus je behoefte meestal in en het gaan doen.

Ja, dus het is eigenlijk een kwestie van meer openstaan voor je eigen behoeftes.

Of ze echt zien, daarvoor uitkomen en het ook nog doen. Dat zijn dan een beetje de dingen waarschijnlijk.

En hoe reageert je omgeving daar dan op? Ik bedoel, is dat dan, want je zegt van, dat hoor ik namelijk heel vaak terug. Herken ik overigens zelf ook wel hoor. Maar je past je toch snel aan aan je omgeving of aan je gezin. En dan ben je er voor hun. En als je dat dan dus nu meer voor jezelf doet. Wat heeft dat effect? Merken mensen dat?

Dat is een leuke vraag. Dat zou ik zo moeten vragen. Ik merk het zelf eigenlijk niet zo. Nee. Nee, ik merk niet dat mensen het ineens heel anders doen. Wat ik wel meer terugkrijg.

Ja, maar voor jou is het toch geen probleem. Of voor jou doet het toch allemaal heel makkelijk.

Nou ja, ik heb nieuws voor je. Ik moet het ook gewoon doen. Ja, ik moet het ook elke dag aangaan en kiezen en keuzes maken. Ja, mild zijn en ook daadkracht. Zoals een mooie groepsgenoot. Dan zijn we het honderddagelijke programma. Soms ook gewoon actie in het actie. Ja, gaan met die gedaan.

Ja, dat klopt hoor. En dat is voor iedereen zo, weet je wel. Het is alleen de vraag hoe je ernaar kijkt vaak. Van, vind je dat erg? Oh, dan moet ik weer. Of zeg je, dit is het. Dit is hoe het is.

Dat zeg ik zo vaak, maar daar geloof ik ook echt zo heilig in. Het is net als met de opvoeding of met relaties. Andere dingen die echt belangrijk zijn in je leven. Soms loopt het als vanzelf, maar soms is het gewoon best wel hard werken. Moet je er echt wel wat voor doen. En dat is volgens mij met gewicht en gezondheid en regie eigenlijk hetzelfde.

Ja, is dat ook.

Ja, precies. En ik merk dat ik dat dus inderdaad niet meer erg vind. Snap je, dit is gewoon het gegeven wat het is. Dus als ik dit belangrijk vind, als ik dit wil hebben hoe het is, als dit voor mij belangrijk is, ja, dan is dit hetgene wat erbij hoort. Dat vind ik helemaal oké.

En vind je het ook leuk? Heb je ook dingen die je kunt zien?

Ja, ik vind het heel leuk. Ik vind het ook heel leuk om te merken dat eigenlijk veel meer ook het samen zijn en het met elkaar eten of met elkaar zijn veel belangrijker is dan de hoeveelheid. Of dan wat er allemaal moet zijn.

Minder focus op eten, meer op samen zijn12:35

Dus die focus op eten is eigenlijk minder geworden en meer focus op mensen om je heen, is dat een... Ja, meer focus op wat er eigenlijk omheen zit. Om wat erbij hoort. Ik hou het nog steeds echt heel erg van eten. Ik vind het een hoogtepunt van de dag. Het is echt heel gezellig. Ik vind het jammer als het weer voorbij is.

Dat heb ik ook, maar ik heb een soort rust, het komt wel weer of het hoeft niet meer allemaal in die hoeveelheden te hebben. En dat vind ik ook heel lekker rustig.

Leuk. Die vraag van net die ik zelf stelde van, merk je op een gegeven moment? Want mijn ervaring is vaak dat ik bang ben soms om dingen voor mezelf te kiezen, omdat ik dan denk dat mijn omgeving er last van heeft. Maar dat in de praktijk dat eigenlijk voor iedereen veel leuker is als ik wel voor mezelf kies, omdat ik er zelf tevreden over ben. Dus in plaats van in een klaagmodus, of toch een beetje ontevreden rondlopen, loop ik erbij dat ik zeg van ja, hier ben ik, dit heb ik toch maar weer mooi gedaan, dit heb ik dit, weet je, ik ben, ik heb hier voor mezelf gekozen. En dat eigenlijk iedereen daar profijt van heeft, dat ik ook duidelijker ben, beter grenzen staan. Maar ook dat werkt eigenlijk 9 van de 10 keer veel beter met de mensen om me heen.

Het werkt veel beter, ja.

Nee, dat klopt, dat herken ik heel erg, dat je zegt.

Ja, het heeft gewoon een hele positieve weerslag op alles. Ook veel meer dan alleen maar dat eten. Maar ik vind het altijd zo raar dat je dus in je hoofd denkt, ja, ik kan het niet maken, ik moet er zijn voor mijn gezin. Dus als je dus wat vaker voor jezelf kiest, dat je er eigenlijk bijna minder, nou, ik denk inderdaad, echt gewoon meer bent. En gewoon in ieder geval op een andere manier. Dat je mensen ook meer zelfverantwoordelijkheid laat nemen. Net zoals jij verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gedrag. Dat is een beetje mijn analyse hoor. Ik weet niet of het helemaal...

Ja, nee. Ik weet het ook niet of het helemaal klopt. Maar ik denk ik een heel intimee.

Ja, het klinkt voor mij heel aannemelijk. En als er nou mensen zijn die zeggen van... Joh, ik wil graag afvallen. Wat is nou jouw belangrijkste tip? En ik wil het afhouden.

Ja, dan vraag ik wel ook altijd waarom wil je afvallen? Want? Nou, omdat, je merkt dan heel vaak ook aan mensen, waarom? Ja, ik wil gewoon die kilo's kwijt. Ja, oké, maar waarom dan? Dus eigenlijk het doel achter die kilo's. Omdat ik ook wel echt denk, ja, dat motiveert an sich niet zo heel erg. Drie kilo. Drie kilo is drie kilo of vijf of twintig. Dat is wel heel erg het beeld van hoe beweeg je dan? Hoe voel je je dan? Of hoe blij ben je dan? Of ben je dan trots op jezelf? Dat je er helemaal voor gegaan bent. Want dat is wat ik nu zelf ervaar.

Nu 73 kilo, ruim onder streefgewicht15:53

Kijk, mensen om mij heen zien helemaal niet dat ik meer ben afgevallen.

Ja, hartstikke leuk. Want hoeveel keer nog even voor mijn begrip? Je was altijd dus 75, 77 was je?

77, ja. En ik ben nu 73.

Oh, nou dat is nog onder.

Ja, precies.

En dat gaat dus nu ook zo blijven.

Ja, precies, ja, wat leuk. Ja, vanaf nu wordt het echt 75 absoluut de bovengrens. En niet meer waar ik altijd naartoe ga. Nee, het blijft eronder.

Oké. Dus je zegt mensen zien het, of die...

Nou, nee, ze zien wel dat ik weer anders loop, anders verdraag, andere kleren, andere jurken. Ik denk dat ze dat wel zien, dat krijgt ook wel terug. Maar verder, nee.

Nee, je doet het neem ik aan ook niet voor andere mensen, toch?

Nee, precies. Dus ook met het honderd dagen programma is er veel meer staan voor wat ik nu wil. En dat dat oké is.

Ja, dat dat ook mag. Dat je ook echt voor jezelf mag staan en voor jezelf mag kiezen.

En dat het oké is, los van hoeveel je weegt eigenlijk.

Nee, precies. Leuk. Oké, dus je vraagt als je tips geeft aan mensen waarom ze moeten afvallen. En welke actie zou je aanraden om te doen? Heb je daar een idee over?

Ja, maak een basispatroon. Dus maak echt gewoon een basispatroon van waar je je aan houdt in de dag. En ja, is het een dag ruimer, dan is het ook niet mislukt. Dan heb je gewoon een dag ruimer gegeten. Hoe erg is dat ook? Maar je gaat daarna de dag gewoon weer terug naar je basispatroon.

Hé, en dat is dan nog een van mijn laatste vragen. Want stel nou, je bent nu dus 73 kilo, stel je gaat weer omhoog naar die 75. Hoe grijp je dan nu in? Hoe denk je dat dat nu anders is dan eerder?

Nou, ik denk dat ik...

Eerder ingrijpen houdt cirkels kleiner18:06

Ik weet niet of het per se anders is. Nou, ik doe het wel eerder. Dus ik grijp eerder weer in. Als je het hebt over cirkels van op laten lopen, of het eerder zien. Had ik eerst in de gaten, als ik al een paar weken aan het rommelen was, niet echt de puntjes op de i. Dat heb ik nu al na een paar dagen. En ik denk, oh wacht even. En dus wordt dat ook kleiner. En meer signaleren van, oh wacht even, waar gaat het dan mis? Ik kom eigenlijk niet hard gelopen. Of ik doe mijn doelen ook niet elke dag. Of mijn alarmbelletjes gaan eigenlijk even af. Even checken van waar zit het nou. En die ga ik dan ook gewoon weer doen. Dat voelt ook niet als naar of vervelend of moet ik weer. Nee, ik denk ook lekker, prima, lekker.

Ik vond 2 januari ook gewoon weer lekker. Lekker in structuur. Lekker vasthouden.

Oh, lekker weer terug.

Ja, precies. Ja, dat herken ik wel. Dat je dat lekker gaat vinden. En dat je er eerder zin in hebt. In plaats van dat het een grote opgave is. Grappig is dat.

Ja. En ik denk gewoon weer lekker terug, normaal. Dan voel ik me prettig. En doe ik vind feestjes en uit en gezellig en wijntjes. Dat vind ik ook allemaal echt heel lekker hoor. Maar ik vind andere dagen tussendoor ook echt heel prettig.

Ja. Nou, hartstikke leuk. Helemaal goed. Heb je nog iets dat je kwijt wil? Of dat je wil toevoegen?

Nou, ik heb het eigenlijk allemaal wel verteld.

Afsluitende boodschap: als Susanne het kan, kan jij het ook19:43

Ik denk dat ik toch echt wil zeggen: als ik het kan, dan kan jij het ook. Dat heb jij ook al eens gezegd en ik heb een avond meteen goed gehad of slecht bedacht maar zo is het, weet je, het lukt niet, bestaat niet, je kan het, je moet het alleen doen.

Ja, nou ik vond het een hartstikke mooie afsluiting, ongelooflijk bedankt voor je verhaal, super leuk om te horen. Ik hoop dat heel veel mensen er wat aan hebben en dat jij die cirkels kleiner houdt, want dat is steeds over cirkels, dat is een van mijn theorieën. Vroeger liep ik cirkels van 10-15 kilo en nu loop ik cirkels van 1-2 kilo, dat is echt anders. Je doel is niet de rechte lijn qua gewicht, want dat houdt niemand vol. Alle slanke mensen eten te veel met kerst of met de vakantie, of als er een periode is met veel feestjes of iets dergelijks, kom je eens een keer een kilo aan. Maar als je dat niet meer erg vindt en je weet, hé, maar mijn cirkel is nu dit, dan grijp je gelijk in, dan grijp je gelijk weer aan. En dat is een totaal andere manier van kijken daarna dan, ik moet dat gewicht bereiken, dan moet ik dat vasthouden. En dan, weet je, ook die bepaalde flexibiliteit heb je echt nodig om op gewicht te blijven, om te overtuigen.

Ja, dat denk ik dan. Dat is ook mijn ervaring, dus ik kan hem alleen maar van harte onderschrijven.

Nou, hartstikke goed. Hé, dankjewel. Heel graag gedaan. We spreken elkaar vast. Ja, lijkt me leuk.

Als Susanne het kan, kan jij het ook. Als ik het kan, kan jij het ook. Dus, wil jij die daad bij het woord voegen? Wil je echt regie pakken? Start dan met je eetgedrag. Begin met het pakken van regie op je eetgedrag. En het gaat stromen op allerlei fronten. Als je dat wilt, is dit je kans. Want mijn nieuwe 100 dagen programma start deze week op 9 januari maandag om 8 uur 's avonds. Tot die tijd kun je je nog aanmelden. En ja, het lijkt mij fantastisch om samen de komende 100 dagen echt helemaal 100% te gaan voor die regie. Ik hoop je te zien maandag om 8 uur 's avonds met de kick-off sessie.

Oh ja, voordat ik het vergeet. Ik zet de link naar het 100 dagen programma in de beschrijving van deze aflevering. Dus daar kun je hem vinden. Maar je kunt ook gewoon gaan naar skinnyminds.nl en dan kun je er niet omheen. Ik hoop je snel te zien!